กลับกัน หากแดนลับที่มีคนเข้าไปได้น้อยมากเท่าไหร่ ก็จะยิ่งใช้แต้มรบมากขึ้น
“แดนลับที่เข้าไปได้คนเดียว…ต้องใช้แต้มรบครั้งละ 500 เชียว?”
ต้วนหลิงเทียนอดเดาะลิ้นไม่ได้
เรียกว่าทันทีที่ต้วนหลิงเทียนคิดในใจถึงแดนลับต่างๆที่ใช้แต้มรบซื้อได้ในใจเขาก็ปรากฏหัวข้อให้เลือก แถมยังมีรูปแบบคล้ายๆหน้าจอแสดงผลในเกมเมื่อชาติก่อนสิ่งนี้ทําให้เขายืนยันได้ชัดถนัดใจ ว่าผู้แข็งแกร่งที่สุดสร้างสมรภูมิรบขึ้นเพื่อความบันเทิงจริงๆ
“เห? ถึงจะเป็นแดนลับส่วนตัว แต่ถ้าผู้ซื้อเต็มใจ ก็สามารถให้คนอื่นเข้าไปด้วยได้งั้นหรือ?”
ไม่นานต้วนหลิงเทียนก็สังเกตเห็นเรื่องนี้
หากเขาอยู่ด้านนอกสมรภูมิอเวจี แล้วมีตัวเลือกให้เข้าแดนลับส่วนตัวแบบนี้เขาคงไม่ลังเลและตัดสินใจเข้าไปทันทีแน่
แต่ตอนนี้ด้วยมีฮ่วนเอ๋อกับเสี่ยวจินมาด้วย เขาย่อมไม่อาจเข้าไปในแดนลับเพียงลําพังและปล่อยให้ทั้ง 2 คนรออยู่ด้านนอกได้…พอเห็นว่าแดนลับส่วนตัวราคา 500 แต้มรบสามารถพาคนเข้าไปได้ด้วย เขาก็ย่อมโล่งใจเป็นธรรมดา
“ฮ่วนเอ๋อ เสี่ยวจิน ข้าจะแลกแต้มรบเป็นโอกาสเข้าสู่แดนลับส่วนตัว พวกเราจะเข้าไปด้วยกัน”
ต้วนหลิงเทียนหันไปกล่าวบอกฮ่วนเอ๋อกับเสี่ยวจินผ่านพลังก่อน
หลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนก็ทําการแลกเปลี่ยน
“แลกแต้มรบเป็นแดนลับส่วนตัว”
