หลังจากที่ต้วนหลิงเทียนคิดจบ เขาก็พบว่าแต้มรบของเขาหายไป 500 แต้มในพริบตา และเห็นว่าแต้มรบเขาเหลือติดตัวเท่าไหร่ ส่วนแต้มยศรบ ยังคงไม่เปลี่ยนแปลง
และหลังจากแต้มรบ 500 แต้มถูกหักไปแล้ว เขาก็สัมผัสได้ถึงเจตจํานงลี้ลับบางอย่างชี้นําเขาทันที ชี้นําให้เดินทางไปยังที่ไหนสักแห่ง
“ไปทางนั้น”
ต้วนหลิงเทียนพาฮ่วนเอ๋อกับเสี่ยวจินไปตามทางที่เจตจํานงลึกลับชี้นํา สุดท้ายก็ออกจากพื้นที่อเวจีหมื่นแปลง ผ่านพ้นฉากต่างๆมากมายหลายพื้นที่ มุ่งตรงไปตามคําชี้นําอย่างระแวดระวัง
ราวๆ หนึ่งวันหนึ่งคืนต่อมา ในที่สุดต้วนหลิงเทียนก็หยุดร่างลงกลางหาว “ที่นี่ล่ะ”
และตอนนี้เอง พวกต้วนหลิงเทียนทั้ง 3 ก็ได้ปรากฏตัวอยู่ในทะเลทรายอันกว้างใหญ่แห่งหนึ่งเรียกว่าเป็นทะเลทรายที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตานัก และผืนดินเบื้องล่างก็เต็มไปด้วยซากปรักหักพังโทรมๆ หลังกวาดตามองสํารวจซากปรักหักพังเบื้องล่าง ต้วนหลิงเทียนก็พบร่องรอยแห่งการผ่านพ้นวันเวลามาเนิ่นนานสุดจะนับ เก่าแก่ทรุดโทรมเสียจนราวแค่แตะก็จะสลายเป็นธุลีทราย..
“พี่ใหญ่หลิงเทียนแดนลับที่ว่าอยู่ใต้ซากเนี่ยเหรอ?”
เสียวจนเอ่ยถามผ่านพลัง
“เปล่า”
ต้วนหลิงเทียนส่ายหัว “ทางเข้าสมควรอยู่ในซากปรักหักพังพวกนี้ ไม่ใช่ใต้ผืนทราย…พวกเราต้องลงไปหาทางเข้าในซากข้างล่างเอาน่ะ”
