หลังจากนั้นต้วนหลิงเทียนก็โรยตัวนําฮ่วนเอ๋อกับเสี่ยวจินลงไปยังซากปรักหักพังเบื้องล่าง จากนั้นก็เดินเข้าไปในอาคารเก่าๆที่ฟังไม่มีชิ้นดีแห่งหนึ่ง
เมื่อเข้ามาแล้ว ต้วนหลิงเทียนก็พบว่ามีช่องทางเดินหนึ่ง ที่ยังมีสภาพดี คล้ายตั้งใจไว้ในซากอาคารหลังนี้โดยเฉพาะ
แม้จะมีเศษซากสิ่งของเก่าๆบังขวาง แต่ก็ไม่อาจขัดขวางทั้ง 3 ได้ และหลังลุยฝ่ามาได้สักพัก ในที่สุดพวกต้วนหลิงเทียนก็หยุดลง
“เอ๊า ไหงเป็นทางตันอ่าพี่ใหญ่…”
เสี่ยวจินพอเห็นว่าทางหน้าเป็นผนังกําแพง ก็โอดครวญออกมา
“พี่ใหญ่หลิงเทียน ข้าสัมผัสได้ว่าด้านหลังกําแพงเบื้องหน้า ดูเหมือนจะมีกลิ่นอายค่ายกลมายา”
ฮ่วนเอ๋อที่ไม่ค่อยพูด กล่าวขึ้น
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า “หลังข้าจ่ายแต้มรบไปแล้ว ไม่เพียงแต่มันจะชี้นําข้ามาที่นี่ข้ายังได้รับวิธีฝ่าค่ายกลอีกด้วย”
พอกล่าวจบคํา ต้วนหลิงเทียนก็เรียกกระบี่หลิงหลง 7 เปลี่ยนออกมาฟันกําแพงเบื้องหน้าทันที ไม่นานกําแพงก็ถูกฟันทําลาย หนทางตีบตันจึงเปิดออก แน่นอนว่าไม่ได้กินเรี่ยวแรงสักเท่าไหร่
หลังเปิดทางแล้ว พวกต้วนหลิงเทียนทั้ง 3 ก็เดินเข้าไปหยุดเบื้องหน้าค่ายกลทันที
และค่ายกลดังกล่าว ฮ่วนเอ๋อก็ไม่มีปัญญาทําอะไรมันได้ “พี่หลิงเทียน…ค่ายกลนี่ทรงพลังมาก ฮ่วนเอ๋อมองไม่ออก แถมฮ่วนเอ๋อยังรู้สึกอีกว่า…ต่อให้ทะลวงถึงจักรพรรดิอมตะและได้รับความทรงจําสืบทอดเพิ่ม ก็ยังไม่อาจมองผ่านค่ายกลนี้ได้อยู่ดี”
