“ต่อมาท่านผู้นําพบเจอปัญหาบางประการที่ยากแก้ไข ก็ได้ร้องขอความช่วยเหลือออกไปมากมาย แต่กลับมีฟังชิงหยางเพียงคนเดียวเท่านั้น ที่เร่งรุดมาช่วยทันที..”
กล่าวถึงจุดนี้ จี้หนิงอวิ๋นก็มองจ้องต้วนหลิงเทียนด้วยสายตาล็กซึ้ง “ดังนั้น…ข้าเชื่อว่าด้วย นิสัยของฟงชิงหยางแล้ว ข้าเกรงว่าไม่เพียงแต่มันจะรู้จักเจ้าในฐานะผู้สืบทอด แต่ยังน่าจะให้ความสําคัญกับเจ้าอย่างมาก โดยที่เจ้าเองก็ไม่รู้ตัวด้วยซ้ํา”
“ผู้สืบทอดใต้เท้าจักรพรรดิสวรรค์!?!”
เหลียนชิวที่ฟังเรื่องราวอยู่ด้านข้าง ตอนนี้ตกใจจนปากอ้าค้างแล้ว
ในสายตาของมัน ต้วนหลิงเทียนนั้นได้เป็นลูกเขยของมันเรียบร้อย ยังเป็นเขยขวัญอันประเสริฐอีกด้วย
อย่างไรก็ตาม มันไม่คิดไม่ฝันเลยจริงๆว่าต้วนหลิงเทียนจะมีฐานะความเป็นมาข้องเกี่ยวกับจักรพรรดิสวรรค์แห่งจี้เมียเทียนของมันขนาดนี้จังหวะนี้มันอดคิดไปไม่ได้ ว่าคราวนี้ลูกสาวของมันตกได้สมบัติล้ําค่ามาแล้วจริงๆ!
ในฐานะศิษย์ของขุนเขากระบี่ฟ้า หนึ่งในขุมกําลังระดับสวรรค์ของเมียเทียน ฟงชิงหยางนั้นไม่ต่างอะไรจากจุดศูนย์รวมความศรัทธาเลย!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งมือกระบี่เช่นพวกมันที่แสวงหามรรคากระบี่ของตัวเอง ฟังชิงหยางแทบไม่ต่างอะไรจากเทพเจ้า!
“ข้าก็ไปแล้วนั่นแหละ แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้ท่านไม่อยู่ และกระทั่งอาวุโสเมิ่งชวนก็ไม่อาจติดต่อผู้อาวุโสฟงชิงหยางได้”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้มแหยๆ
