“เฟิงชวน? อา ข้าก็ว่าแล้วเชียวว่าไฉนคนที่ประมือกับจ้าววังเทียนฉือเมื่อครู่มันคุ้นๆนัก ที่แท้ก็เป็นจักรพรรดิอมตะหยกกุ้ง เฟิงชวน น้องชายของจักรพรรดิอมตะสวรรค์กร่าง เมิ่งหลัว ที่เป็นดังมือขวาของฟงชิงหยางนี่เอง!”
จี้หนิงอวิ๋นตระหนักได้ในทันที “อย่างไรก็ตาม ในเมื่อเจ้าสามารถดึงตัวเมิ่งชวนมาช่วยได้ แล้วไฉนไม่พาจักรพรรดิอมตะสมญานามของพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ขี้เมียเทียนมาเยอะๆเล่า”
“ขอแค่มีจักรพรรดิอมตะสมญานามสกกลุ่ม วันนี้เจ้าก็คงไม่ต้องมาสู้กับคนของวังเทียนฉือเลย เจ้าสามารถขอให้พวกมันปล่อยคนได้ด้วยซ้ำ ถึงต่อให้เกิดเรื่องเจ้าก็สมควรหนีไปได้ง่ายๆ
กล่าวถึงจุดนี้ จี้หนิงอวิ๋นก็อดสงสัยไม่ได้
“ฟังจากที่อาวุโสเมิ่งชวนกล่าวด้วยความที่ท่านไม่อาจติดต่อพี่ชายรวมถึงอาวุโสฟงชิงหยางได้ ทําให้อาวุโสเมิงชวนเองก็ไม่แน่ใจว่าข้ามีฐานะอย่างไรในใจอาวุโสฟงชิงหยาง ทําให้ไม่สะดวกที่จะขอให้คนอื่นๆในพระราชวังจักรพรรดิสวรรค์ช่วย…”
หลังจากที่ตัวนหลิงเทียนเล่าอะไรสืบต่อไปสักพัก เขาก็ไม่ลืมบอกจี้หนิงอวิ๋นด้วยว่า เฟิงชวนนั้นมีหน้าที่แค่ถ่วงรั้งจ้าววังเทียนฉือโหยวเชิงอวี่เพียงแค่คนเดียว กันท่าไม่ให้โหยวเพิ่งอวลงมือกับใครได้
“ข้าเข้าใจแล้ว”
จี้หนิงอวิ๋นพยักห้า
