“พี่ใหญ่หลิงเทียน…ตอนนี้ถึงจะเหลือเวลาอีกแค่ 700 ปีก่อนที่ช่องทางเชื่อมระหว่างระนาบเทวโลกกับระนาบเทพจะเปิดออก แต่ด้วยความแข็งแกร่งของท่านในตอนนี้ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไป ไม่ได้ที่จะบุกขึ้นไปช่วยเหลือทุกคนกลับมา!”
เสียวไปกล่าวปลอบตัวนหลิงเทียน
ถึงเสี่ยวเฮยจะไม่พูดอะไร แต่พอเสี่ยวไปกล่าวคําระนาบเทพออกมา สองตามันก็ฉายแวว เยียบเย็นเต็มไปด้วยจิตต่อสู้ สองหมัดกําแน่นทั่วร่างแผ่กลิ่นอายพลังกดดันไร้สภาพขุม หนึ่งออกมาสะท้านในบรรยากาศ
“อือ”
ตัวนหลิงเทียนพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม ไหนเลยเขาจะไม่รู้ว่าเสี่ยวไป๋คิดปลอบใจ “ไม่ต้องห่วงข้าผ่านมันมาได้กว่า 200 ปีอีก 700 ปีจะนับเป็นอะไร ตอนนี้ข้าหวังแค่ให้ทุกคนในระนาบเทพยังปลอดภัยเท่านั้น”
กล่าวถึงท้ายประโยค สองตาตัวนหลิงเทียนก็ฉายแววกังวลให้เห็น
“พี่ใหญ่หลิงเทียน”
เมื่อเห็นว่าตัวนหลิงเทียนเริ่มเป็นกังวล เสี่ยวจินที่อยู่ข้างๆก็พยายามเปลี่ยนเรื่องทันที เพื่อไม่ให้ต้วนหลิงเทียนคิดมากและกดดันตัวเองจนร้ายมากกว่าดียิ้มถามออกมาด้วยใบหน้าทะเล้น “ท่านเล่าเรื่องพี่สาวฮ่วนเอ๋อออกมาเร็วเข้าที่แท้พวกท่านไปรู้จักกันได้อย่างไร?”
“คราวนี้เพื่อนาง กล่าวไปท่านถึงกับลุยฝ่าอันตราย 9 ตาย 1 รอดด้วยซ้ำ!”
นอกเหนือจากคิดเปลี่ยนเรื่องแล้ว เสี่ยวจินเองก็สนใจเรื่องนี้เป็นพิเศษอีกด้วย
“ฮ่วนเอ๋อ…”
