อบเขตใหญ่โตเพียงนี้ จะฆ่าในเวลาอันสั้นได้อย่างไร?
“หากไม่เชื่อก็รออีกเดี๋ยว ร่างจริงของข้าจะมาเดี๋ยวนี้แล้ว”
เจียงผิงอันกล่าวอย่างสุขุม
จินตี๋สงสัยว่าเจียงผิงอันจะมีแผนอะไร และน่าจะมีผู้ช่วยเหลือ
ขณะที่จินตี๋กำลังจะจรจาก เขาพลันสังเกตเห็นบางสิ่งและรีบหลบไปทันที
ตู้ม!
หลุมขนาดมหึมา เส้นผ่านศูนย์กลางสองลี้ปรากฏขึ้นใต้เท้าจินตี๋พฤกษาศิลาใกล้เคียงถูกอำนาจทรงพลังขยี้แหลก
ร่างจริงของเจียงผิงอันมาแล้ว
วิญญาณเทวะสลายเข้าสู่กาย พุ่งตรงเข้าใส่จินตี๋
วันนี้ เจียงผิงอันอยากลองท้าทายยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการ
หากผู้อื่นเห็นเช่นนี้ คงคิดเป็นแน่ว่าเขาบ้าระห ่าอยากตาย
จินตี๋ระแวดระวังยิ่งนัก สงสัยว่าตนจะถูกซุ่มโจมตีเข้าแล้ว ขณะรับการโจมตีของเจียงผิงอัน เขาก็รีบกวาดจิตสัมผัสไปรอบ ๆ
นอกจากหมู่ไม้ วิญญาณร้ายและม่านหมอก ก็ไร้ผู้ใดอยู่โดยรอบ ไม่มีค่ายกลหรืออะไรเช่นนั้นเลย
สถานการณ์เป็นเช่นไร? ไร้การซุ่มโจมตีจริง ๆ หรือ?
เจียงผิงอันผู้นี้โง่เง่าหรือไร? ขอบเขตแค่นี้ยังกล้าท้าทายเขายอดฝีมือขอบเขตบูรณาการอีก?
ต่อให้เขาจะเป็นมือใหม่เพิ่งเข้าสู่โลกหล้าผู้ฝึกตน ก็ไม่น่าจะซื่อบี้อเช่นนี้ถูกหรือไม่?
จินตี๋ตะลึงไป
หลังจากตะลึงไปชั่วครู่ รอยยิ้มเหี้ยมเกรียมก็ปรากฏบนใบหน้าจินตี๋ เงื้อหมัดขึ้นเคลือบเคล็ดพลัง ฟาดตรงเข้าใส่เจียงผิงอัน
ไม่ว่าอีกฝ่ายจะซ่อนแผนการอะไรไว้ ต่อหน้าความต่างขอบเขตอันชัดแจ้ง ทำอะไรไปก็เปล่าประโยชน
