และในขณะเดียวกับที่ลูกกรงของเผยหวนที่กักขังเหลยอิงไว้ถูกพลังของโหยวเฟิงอวี้เจาะทะลวง เสียงโหยวเชิงอ ก็ดังขึ้นอย่างประจวบเหมาะ เป็นวาจาอํามหิตกล่าวคําพิพากษาโทษตายให้ต้วนหลิงเทียนกับเหลียนชิว จากนั้นยังหันไปตะโกนกล่าววกับจักรพรรดิอมตะหอนฟ้าที่พึ่งจะหายจากอาการมึนหัว “หอนฟ้า เจ้าไปช่วยฟ้าลี้ลับถ่วงรั้งเผยหยวนจี๋เอาไว้”-
“ทราบแล้วจ้าววัง!”
ในขณะที่จักรพรรดิอมตะหอนฟ้าระเบิดพลังพุ่งร่างเข้าใส่เผยหยวนจี๋ที่ประมือกกับจักรพรรดิอมตะฟ้าลี้ลับ เหลยอิงเองก็เร่งพุ่งร่างทะยานออกไปปานสายฟ้าฟาด เข่นฆ่าสังหารเข้าใส่ต้วนหลิงเทียนกับเหลียนชิวอย่างไม่รอช้า!
เมื่อสัมผัสได้ถึงเหลยอิงที่ห้อเหยียดมาพร้อมจิตฆ่าฟัน สีหน้าต้วนหลิงเทียนก็เปลี่ยนไป และพร้อมจะใช้ร่างอวตารกฏต้นไม้เทพสนหลิว เพื่อปกปิดกลิ่นอายยามใช้พลังของเทพเบญจธาตุ ซัดทําร้ายให้เหลยอิงล่าถอย
ฟุบ!
อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ทําให้ต้วนหลิงเทียนรู้สึกเหนือความคาดหมายก็คือ ฉือหย่าชี ที่เห็นร่างหลบออกข้างเปิดทางให้เขากับเหลียนชิว อยู่ๆก็วูบร่างดั่งเงาพราย มาหยุดขวางระหว่างเขากับเหลยอิงเอาไว้
“ศิษย์พี่หญิงใหญ่…”
ต้วนหลิงเทียนตกตะลึงไม่น้อย เพราะในสายตาเขา วันนี้การที่ศิษย์พี่หญิงใหญ่ไม่ขวางให้เขาจากไปก็ดีมากแล้ว แต่ไม่คิดเลยว่านางยังจะช่วยอะไรเขาอีก
เรียกว่าการออกหน้าช่วยเหลือของศิษย์พี่หญิงใหญ่ เป็นเรื่องเหนือความคาดหมายเขาจริงๆ
