ชายชราเหลือบมองชายวัยกลางคนด้วยสายตาไม่แยแสปราดหนึ่ง ก็หยุดลงพลางหันไปกล่าวบอกต้วนหลิงเทียนอย่างตรงไปตรงมา “มันเป็นคนที่ทําลายสัญญาวิวาห์ ระหว่างวังเทียนฉือเรากับขุนเขากระบีฟ้าแห่งเมียเทียน…สุดท้ายก็ถูกผู้นําขุนเขากระบีฟ้าประกาศตัดสัมพันธ์ แถมยังจับตัวมันส่งมาให้วังเทียนฉือเราสําเร็จโทษ! สุดท้ายจึงถูกพวกเราจับขังไว้ในคุกหมื่นพันธนาการแห่งนี้”
“ส่วนจิ้งจอกสีขาวที่อยู่ในห้องขังฝั่งตรงข้ามก็คือภรรยาของมัน…เพียงเพราะจิ้งจอกขาวตัวนี้ มันถึงกับหาญกล้าทําลายสัญญาวิวาห์หาเรื่องใส่ตัว ซ้ำยังทําให้จิ้งจอกขาวตัวนี้พลอยประสบเคราะห์ไปกับมันด้วย”
ขณะกล่าวถึงท้ายประโยคชายชราผมฟูดังราชสีห์ขนขาวก็ส่ายหัวไปมา และพอมองไปยัง จิ้งจอกขาว แววตามันก็ฉายความเวทนาสงสารออกมาอย่างอดไม่ไหว ก่อนจะละสายตากลับมาแล้วเดินหน้าไปต่อ
“อ้อ”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้ารับทราบด้วยท่าทางเฉยเมย จากนั้นก็จับมือฮ่วนเอ๋อเดินตามชายชราไปติดๆ แน่นอนว่าสายตาของฮ่วนเอ้อก็ได้ละออกมาจากร่างมารดาและไปตกยังร่างชายวัยกลางคนได้สักพักแล้ว ทั้งยังยากจะละสายตากลับมาอยู่นาน
‘ฮ่วนเอ๋อ….นางนางคือฮ่วนเอ๋อจริงๆ เป็นลูกสาวของข้ากับเสวียนเอ้อไม่ผิดแน่! ดวงตาของนางเหมือนกับเสวียนเอ๋อไม่มีผิด!!’
