หงุดหงิดยิ่ง เรื่องง่าย ๆ แค่นี้กลับถูกเฉิงฮั่นกวนเสียเละเทะ ไม่ว่าใครก็เลิกคิดอยู่สุขสบายได้เลย
สองวันต่อจากนั้น ฝ่ายรักษาระเบียบก็เริ่มกระบวนการสืบคดี
แต่หูสวีหร่านกับฟู่ฮุ่ยตายประหลาดเกินไป ซ ้ายังไร้ผู้เห็นเหตุการณ์ มิอาจหาตัวคนร้ายได้เลย
ท้ายที่สุด จินตี๋ก็พาเจียงผิงอันเข้าห้องลำพัง เปิดค่ายกลแล้วตัดการมองเห็นจากภายนอก
จินตี๋ชงชาให้เจียงผิงอันถ้วยหนึ่ง ก่อนจะกล่าวยิ้ม ๆ “มิคาดเลยว่าเจ้าจะเป็นอัจฉริยะ ข้าได้ยินว่าเจ้ามีพลังต่อสู้แข็งแกร่ง ประชันเฉิงฮั่นตรง ๆ ได้ในขอบเขตปัจจุบันโดยใช้พลังกายอย่างเดียว”
“ในหมู่ผู้ฝึกกายาขอบเขตเดียวกับเจ้าทั่วทั้งสาขา เจ้านับว่าอยู่ในสามสิบอันดับแรก”
“เราฝ่ายรักษาระเบียบในขณะนี้ขาดคน ฝีมือเจ้าดี ฆ่าฟู่ฮุ่ยกับหูสวีหร่านอย่างเงียบ ๆ ได้ ขอเพียงเจ้าเข้าร่วมกับเราฝ่ายรักษาระเบียบ ทรัพยากรฝึกฝนจะหลั่งไหลไม่ขัดสน”
จินตี๋แย้มยิ้ม กระตือรือร้นอย่างยิ่ง
เจียงผิงอันมิได้ตอบคำถามของอีกฝ่าย แต่พูดว่า “ข้ามิได้ฆ่าคนข้าไม่ได้แข็งแกร่งเพียงนั้นหรอก”
ขอเพียงเจียงผิงอันตอบรับคำถาม เขาจะตกหลุมพรางของจินตี๋กลายเป็นคนร้ายทันที
เพราะอีกฝ่ายมิได้กำลังเชื้อเชิญเขาเลย แต่กำลังใช้วาจาตะล่อมเจียงผิงอันให้ตอบรับว่าเป็นผู้ฆ่า
เมื่อได้ยินคำตอบของเจียงผิงอัน รอยยิ้มบนใบหน้าจินตี๋ก็หดหาย สาดชาร้อนใส่หน้าเจียงผิงอันแล้วคว้าคอเจียงผิงอันไว้
“เหลาจื่อให้โอกาสสุดท้ายกับเจ้า อย่าสร้
