จากในโลกใบเล็กของเขา พลันมีพลังชีวิตมหาศาลขุมหนึ่งกำจายออกมาฉับไวสุดขั้ว พุ่งผ่านร่างเขาแล่นไปยังฝ่ามือ และทันทีที่พลังชีวิตดังกล่าวต้องถูกร่างที่แท้จริงของฝานฉี ก็เสมือนอสุราหิวกระหาย สูบกลืนพลังในร่างที่แท้จริงของฝานฉีพรวดพราด!!
‘ต้นไม้เทพสนหลิวที่เทียบได้กับสัตว์เทพงั้นเหรอ?’
รอยยิ้มเย้ยหยันหนึ่ง ยกแสยะขึ้นที่มุมปากต้วนหลิงเทียน ตอนนี้เขาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะเยาะเย้ยอีกฝ่ายในใจ ‘ฝานฉีผู้นี้ต่อให้หลับมันก็คงไม่เคยฝันถึงกระมัง ว่าในโลกใบเล็กของข้าจะมีพฤกษาเทพกำเนิดชีพอยู่ทั้งต้น?’
‘พฤกษาเทพกำเนิดชีพคือจ้าวแห่งมวลหมู่พฤกษานับหมื่นพันท่ามกลางสวรรค์และโลก…ต้นไม้เทพสนหลิวนี่ต่อหน้าพฤกษาเทพ คำว่าเทพยังไม่คู่ควรให้ใช้!’
ตอนนี้พลังชีวิตที่พวยพุ่งออกจากพฤกษาเทพกำเนิดชีพในโลกใบเล็กของต้วนหลิงเทียน ได้กลับกลายเป็นพลังกลืนกินอันน่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด เรียกว่าประหนึ่งวาฬสูบน้ำดูดกลืนสารัตถะของฝานฉีในชั่วพริบตา!
ตูม! ตูม! ตูม! ตูม! ตูม!
…
สารัตถะของต้นไม้เทพสนหลิวถูกสูบกลืนจนหดหายฮวบฮาบ ทำให้ระดับพลังของมันตกลงอย่างรวดเร็ว สุดท้ายก็สิ้นไร้เรี่ยวแรงจนกิ่งหลิวที่กระหน่ำฟาดมาเมื่อครู่ได้แต่ร่วงตกลงไปทุบฟาดสังเวียนอัจฉริยะ สร้างรอยร้าวมากมายบนเวที
รอยแตกแต่ละรอยยังโยงใยไปดั่งใยแมงมุมอันเขื่อง ซ้อนทับกันพัวพันยุ่งเหยิงไปหมด
“เจ้า…เจ้า…”
