ฝานฉีเอ่ยยออกเสียงเบา “ทันทีที่ข้าลงมือ ไม่เกิน 20 ลมหายใจ เจ้าได้ตายแน่!”
ขณะนี้เองเหล่าผู้ชมโดยยรอบเมื่อเห็นต้วนหลิงเทียนเลือกจะขึ้นไปเผชิญหน้ากับฝานฉีบนสังเวียนอัจฉริยะที่มีไว้สำหรับประลองเป็นตายรูปแบบไม่ตายไม่เลิกรา ก็อลหม่านกันไม่น้อย “บ้าไปแล้ว ต้วนหลิงเทียนผู้นั้น…มันกล้าสู้จริงๆเหรอ?”
“ดูเหมือนเจ้านั่นเองก็จะมีความมั่นใจไม่น้อย”
“มั่นใจ? แล้วอย่างไร? ฝานฉีไม่ใช่ว่ามั่นใจด้วยหรือ…หากมันไม่มั่นใจในตัวเองมากเหมือนกันไฉนถึงกล้าท้าประลองไม่ตายไม่เลิกราแต่แรก?”
“ศิษย์อัจฉริยะเลือกประลองไม่ตายไม่เลิกรากันแบบนี้…ไม่ได้เกิดขึ้นในวังเทียนฉีเรานานมากแล้วใช่ไหม?”
“ใช่ ไม่เกิดขึ้นนานแล้ว…ครั้งสุดท้ายที่มีคนเอ่ยท้าประลองในรูปแบบนี้ก็เมื่อหลายปีก่อน และเป็นหลู่จี้ศิษย์จักรพรรดิมอตะทุ่งขจีท้าทาย หานอวิ๋นจิ่น ศิษย์จักรพรรดิอมตะฟ้าลี้ลับสู้กันแบบไม่ตายไม่เลิกรา…แต่หานอวิ๋นจิ่นปฏิเสธไม่ยอมรับ”
…
ในขณะที่เหลาศิษย์สังเทียนฉือที่มาชมดูเรื่องราวกำลังสนทนากันเสียงดังเซ็งแซ่ดวยความตื่นตาตื่นใจ ด้านศิษย์ของฉือหล่างทั้ง 3 ก็ได้แต่คลี่ยิ้มขื่นขม
“ศิษย์น้องเล็ก ไฉนถึงไม่ฟังกันบ้างเลยเล่า…”
หงเฟยกังวลไม่น้อย
ตอนนี้เองเวิ่นหว่านเอ๋อก็หันไปมองฮ่วนเอ๋อโดยไม่รู้ตัว และนางก็พบว่าสีหน้าฮ่วนเอ๋อยังคงสบ ไร้ซึ่ความยินดียินร้ายใดๆ ราวกับนางไม่ได้สนใจเลย ที่ต้วนหลิงเทียนรับคำท้าสู้ไม่ตายไม่เลิกราแบบนี้
