“หากมีการท้าทางชิงตำแหน่งศิษย์อัจฉริยะในช่วงอายุเดียวกันพร้อมๆกัน…เช่นนั้นศิษย์อัจฉริยะ 2 อันดับล่างสุดจะถูกท้าทาย”
อาวุโสตำหนักลองกระบี่กล่าวแจ้งรายละเอียด ก่อนจะขอป้ายประจำตัวศิษย์ของฮ่วนเอ๋อรวมถึงลูกแก้ววิญญาณของนางเพื่อนำมาลงทะเบียน
“แม่นางฮ่วนเอ๋อ เสร็จเรียบร้อยแล้ว เชิญท่านไปพักผ่อนตามอัธยาศัยเถอะ ทางเราจักติดต่อไปเมื่อถึงเวลา”
อาวุโสตำหนักลองกระบี่หลังไปจัดการเรื่องลงทะเบียนท้าชิงศิษย์อัจฉริยะให้ต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อแล้ว มันก็นำป้ายประจำตัวมามอบคืนให้กับต้วนหลิงเทียนและฮ่วนเอ๋อ หลังกล่าวลาฮ่วนเอ๋อ มันก็กลับไปทำงานของมันต่อ
“ฮ่วนเอ๋อ ดูเหมือนเจ้าจะมีหน้ามีตาในตำหนักลองกระบี่มากกว่าข้าหลายขุมเลย…”
ต้วนหลิงเทียนคลี่ยิ้ม “ดูเหมือนการให้เจ้าเข้าร่วมตำหนักลองกระบี่ก็สะดวกสบายไม่น้อย…อย่างน้อยเวลาทำเรื่องอะไรที่นี่ก็มีคนจัดการให้อย่างดี ดูสิพวกเราไม่ต้องเข้าไปเดินเรื่องเองด้วยซ้ำ”
หลังอาวุโสตำหนักลองกระบี่จากไป และต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ็อก็กำลังจะไปหาที่พักเพื่อรอเวลา ทว่าจ้าวตำหนักลองกระบี่ เหลยอิง กลับปรากฏตัวขึ้นเสียก่อน
“อาวุโสเหลย”
ต้วนหลิงเทียนป้องมือประสานกล่าวคำทักทายด้วยท่าทางไม่ถือดีไม่นอบน้อม ทว่าด้านฮ่วนเอ่อเพียงแค่พยักหน้าให้เหลยอิงเงียบๆ
