การตายของหยวนหมิงซุน สำหรับตระกูลหยวนของพวกมันแล้ว ประหนึ่งระเบิดห่าใหญ่ถล่มลงจากฟ้าจริงๆ
เรียกว่าหลังจากนี้พักใหญ่ๆ ตระกูลหยวนถูกกำหนดให้หาความสงบไม่เจอ
“ท่านผู้นำ”
จางผิงเหยี่ยมองไปยังจางฮั่นเทียน ด้วยสองตาเป็นประกาย “ในเมื่อตระกูลหยวนสิ้นผู้นำแล้วแบบนี้ พวกมันก็เสมือนเรือไร้หางเสือ ยากจะหลีกหนีความวุ่นวายและการช่วงชิงภายในเป็นแน่…”
ถึงแม้ตระกูลจางกับตระกูลหยวนล้วนแล้วแต่เป็นเผ่าจิ้งจอกมายาด้วยกันทั้งหมด อย่างไรก็ตาม 2 ตระกูลก็มีข้อพิพาทกันบ้างตามประสาการชิงดีชิงเด่นในโลกแห่งผู้ฝึกตน แต่ก็ไม่ได้ร้ายแรงถึงขั้นแตกหัก
“โอกาสประเสริฐเช่นนี้ ไหนเลยพวกเราจะพลาดได้เล่า…”
สองตาจางฮั่นเทียนก็ทอประกายจ้าขึ้นมาทันที กล่าวออกมาด้วยรอยยิ้มบางๆ
ขณะเดียวกัน สีหน้ามันก็แปรเปลี่ยนเป็นจริงจัง “เรื่องตระกูลหยวนช่างก่อน ผิงเหยี่ยเจ้ารีบถ่ายทอดคำสังของข้าลงไป…วันหน้าตราบใดที่ข้ายังเป็นผู้นำตระกูลจางอยู่ ขอสั่งห้ามมิให้คนสกุลจางเพ่งเล็งคิดร้าย หรือมีส่วนร่วมอันใดในการปองร้ายจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายาผู้นั้นอีกเป็นอันขาด!”
“กระทั่งหากพบเจอจิ้งจอกน้ำแข็งพันมายาผู้นั้นโดยบังเอิญ ให้ปฏิบัติกับนางเสมือนเห็นข้า ถ้านางพบเจอปัญหาให้เข้าช่วยเหลือเสีย หากช่วยเหลือด้วยกำลังของตัวเองไม่ได้ก็ให้รีบขอความช่วยเหลือจากทางตระกูลโดยเร็วที่สุด”
