วน จนกระทบต่อตัวเองและกระทบไปถึงครอบครัวด้วย”
[ ‘จุดอิ่นถางมืดลง’ ออกมาแล้ว! สุดยอดเคล็ดลับพวกคนหลอกลวง! ในที่สุดเฝ่ยไป๋ลู่ก็เผยพิรุธออกมาแล้วใช่ไหม?]
[ถ้าหากว่ามันจริงล่ะ?]
[คุณยังเชื่อว่าจริงเหรอ? ไร้เดียงสา! พวกต้มตุ๋นเชี่ยวชาญในการหลอกเอาเงินกับคนอย่างพวกคุณนี่แหละ]
“เธอ…เธอ…” เดิมทีหลิ่วอิ๋งคิดจะวางสายการถ่ายทอดสด แต่เมื่อได้ยินคำพูดนี้ มือก็ชะงัก
ในฐานะเด็กที่ชื่นชอบอนิเมชันสองมิติ ความสามารถในการยอมรับเรื่องเกี่ยวกับเทพเจ้าและผีจึงแข็งแกร่งกว่าคนทั่วไป
เมื่อได้ยินเฝ่ยไป๋ลู่บอกว่าสิ่งนี้จะกระทบต่อคนในครอบครัว เขาก็อดไม่ได้ที่จะมองเฝ่ยไป๋ลู่อย่างประหลาดใจ “เธอรู้อะไรใช่ไหม?”
“เชื่อว่ามีก็มี” เฝ่ยไป๋ลู่ยิ้ม สายตากวาดผ่านวิญญาณชั่วร้ายที่อยู่ตรงระหว่างคิ้วของหลิ่วอิ๋ง
“ฉันเชื่อ! ฉันเชื่อ!” หลิ่วอิ๋งยกก้นขึ้น แล้วนั่งกลับลงไปบนเก้าอี้ใหม่ สายตาของเขาจ้องมองกล้อง “ช่วงนี้ฉันโชคไม่ดีมากเลย คนในบ้านก็เกิดเรื่อง มีของสกปรกอะไรหรือเปล่า?”
เฝ่ยไป๋ลู่ตอบ “ไม่มีของสกปรก แต่มีคนเลวคิดร้าย”
“คนเลว? ใคร?” หลิ่วอิ๋งเปลี่ยนจากท่าทางของหนุ่มน้อยดื้อรั้น นั่งตัวตรง ใบหน้าแสดงออกถึงความจริงจัง
[ไม่ใช่ละ ๆ พี่ชายเชื่อจริง ๆ สินะ?]
[แค่มองหน้าก็ทำนายชีวิตได้แล้ว ถ้าเฝ่ยไป๋ลู่สามารถทำนายได้จากระยะไกลว่ามีคนร้ายมายุ่งกับพี่ชายท่านนี้ ฉันจะไลฟ์การตักขี้แมวด้วยมือเปล่า!!]
[มือเปล่า… ขี้เเมว… พี่ความเห