“เจ้าเป็นศิษย์ศาลาเติงเซียนหรือ?”
เจียงผิงอันก้มลงถามหยางตานชิงใต้เท้าตนเบา ๆ
เขาถูกเคลื่อนย้ายมาที่นี่เพื่อเตรียมเข้าร่วมกับศาลาเติงเซียน
จากวาทะของจิตศาสตรา ศาลาเติงเซียนมี ‘วิชาจำแลงเซียน’ ซึ่งสามารถแปลงปราณวิญญาณสู่ปราณเซียนได้อยู่
หลังจากได้ปราณเซียนมา พลังต่อสู้จะพัฒนาไปอย่างสะท้านสะเทือน สามารถแผลงอำนาจศักดิ์สิทธิ์ได้ในขอบเขตปัจจุบัน
อำนาจศักดิ์สิทธิ์คือวรยุทธ์ระดับสูงสุดซึ่งใช้ได้ก็ต่อเมื่อถึงขอบเขตบูรณาการ
เมื่อใช้อำนาจศักดิ์สิทธิ์ เขาก็จะประชันยอดฝีมือขอบเขตบูรณาการได้
นอกจากนั้น หลังจากแปลงปราณวิญญาณสู่ปราณเซียน แม้บาดแผลมิได้รับการรักษา ร่างกายก็จะเยียวยาตนเองรวดเร็วยิ่ง
ถึงยามนั้น เขาก็จะสามารถทิ้งการฝึกฝน ‘ทวีคูณอนันต์’ ไป มิต้องทำความเข้าใจกฎเกณฑ์แห่งไม้อีก ประหยัดเวลาฝึกฝนไปได้
สรุปคือ ผลประโยชน์มีมหาศาล
“ข้าเป็นศิษย์ศาลาเติงเซียน! หากพวกเจ้ากล้าฆ่าข้า ศาลาเติงเซียนของข้าจะตอบโต้แน่!”
หยางตานชิงมองเจียงผิงอันอย่างขวัญผวา แผดเสียงใส่ดังสนั่น
เฉียนฮวั่นโหรวข้างตัวเขาเอ่ยขึ้น “คนเช่นนี้มีพื้นหลัง มิอาจเก็บไว้ ฆ่าเลยดีกว่า”
“ได้” เจียงผิงอันพยักหน้า
ร่างของหยางตานชิงเกร็งนิ่ง
สตรีผู้นี้โหดเหี้ยมจริง ๆ
เขาขวัญผวาจนรีบแก้คำพูด “ข้ามิใช่ศิษย์ศาลาเติงเซียน! ข้าแค่แอบอ้าง! เพราะไร้เงินตราจึงต้องปล้นชิง ศิษย์ศาลาเติงเซียนที่ไหนจะปล้นฆ่าคน!”
ริมฝีปากแดงของเฉียนฮวั่นโหรวยกขึ้น
