หรอก”
“บางทีอาจใช้เงินปูทางเข้าได้นะ” เจียงผิงอันว่า
เฉียนฮวั่นโหรวส่ายหัว “ไม่มีทาง ขุมกำลังใหญ่ระดับนี้ การคัดกรองเข้มงวดอย่างยิ่ง จะเอาเงินฟาดหัวเพื่อเข้าร่วมได้อย่างไร?”
นางเคยเป็นจักรพรรดิของราชวงศ์ต้าเฉียน ย่อมทราบว่าขุมกำลังใหญ่เช่นนี้คัดกรองผู้ฝึกตนเข้มงวดเพียงไร
เจียงผิงอันเก็บซากศพบนพื้นไป ผู้ฝึกตนจากภพบุกเบิกมากพรสวรรค์ยิ่ง ไว้นำศพกลับไปขายให้สำนักบัญชาศพ น่าจะได้ราคาดี
หลังเก็บศพเสร็จสิ้น ทั้งสามก็ตามทิศที่หยางตานชิงชี้บอกไปยังเมืองแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ใต้อิทธิพลของศาลาเติงเซียน ซึ่งก็คือสถานที่คัดเลือกศิษย์
ระหว่างทาง เจียงผิงอันก็เล่าสิ่งที่เขาทราบมาให้เฉียนฮวั่นโหรวและเยี่ยอู๋ฉิงฟังด้วย
เมื่อทราบถึง ‘วิชาจำแลงเซียน’ เฉียนฮวั่นโหรวก็ตื่นเต้นและตกใจขึ้นมาสุดขีดอย่างเห็นได้ชัด
น่าเสียดายสำหรับเฉียนฮวั่นโหรว พวกนางแก่เกินกว่าจะมีโอกาสได้เข้าร่วมกับศาลาเติงเซียนเสียแล้ว
พวกเจียงผิงอันใช้เวลาเกือบวันกว่าจะมาถึงเมือง
เมืองแห่งนี้สร้างโดยศาลาเติงเซียน เพื่อให้สะดวกในการซื้อขายของของเหล่าศิษย์ และสะดวกต่อผู้ฝึกตนภายนอกเข้าค้าขายกับศาลาเติงเซียนด้วย
ศาลาเติงเซียนจะขายอาวุธวิเศษระดับสูง แผ่นยันต์ โอสถและวรยุทธ์ กอบโกยกำไรผ่านสิ่งของระดับสูงส่วนเกินเหล่านี้
เมืองแห่งนี้ไร้กำแพง เปิดกว้างแก่สาธารณชน มีอาคารสูงใหญ่สัตว์ภูตกลายพันธุ์แปลกตาและสินค้านานาเรียงรายตามร้านรวง
“ลูกพี่ ทำไมพวก
