ในขณะที่คนของตระกูลซือถูเอ่ยถามความเห็นต้วนหลิงเทียนออกมา สีหน้าท่าทีของมันเผยอาการกล้าๆกลัวๆชัดเจน แววตาฉายชัดถึงความวิตกกังวล
“นิกายอมตะเชียนฉวินเราเห็นด้วยกับตระกูลซือถู”
คนของนิกายอมตะเชียนฉวินทั้ง 3 ก็เร่งกล่าวเห็นชอบกับคนตระกูลซือถูทันที ราวกับพวกมันหวาดกลัวจะเดินตามรอยเท้าคนของตระกูลถงทั้ง 4 ไป
“พวกเจ้านับว่าฉลาด”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มบางๆ “ในเมื่อพวกเจ้าฉลาดเฉลียวแบบนี้ ข้าก็ไม่คิดสร้างความลำบากใจให้พวกเจ้า…ทว่าสิ่งที่พวกเจ้าเสนอนั้น ข้าคิดว่าให้นำไปใช้หลังจากนี้อีก 60 ปีจะดีกว่า และตลอดระยะเวลา 60 ปีนับจากวันนี้ ที่นี่จักมีนิกายอมตะเสวี่ยหยาใช้ได้เพียงผู้เดียว ตระกูลซือถูรวมถึงนิกายอมตะเชียนฉวินไม่อาจก้าวเข้ามาที่นี่ได้แม้แต่ครึ่งก้าว!”
“พวกเจ้ายอมรับหรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถาม
ได้ยินคำพูดของต้วนหลิงเทียน คนของตระกูลซือถูกับคนนิกายอมตะเชียนฉวินก็หน้าเปลี่ยนสีทันที ด้วยไม่คิดเลยว่าพอพูดออกมา ต้วนหลิงเทียนก็คิดจะยึดครองที่นี่ฝ่ายเดียว 60 ปีทันที
แต่ในที่สุดพวกมันก็ยอมรับได้
เวลาแค่ 60 ปีพวกมันรอได้สบาย
ยิ่งไปกว่านั้นหากนับเวลาที่พวกมันเอาเปรียบนิกายอมตะเสวียหยามาเนิ่นนาน หากต้องชดใช้คืนกันจริงๆ เกรงว่าคงเกิน 60 ปีไปไกลโข!
