เมื่อเห็นควำมงุนงงของเจียงผิงอัน จิตศำสตรำของอ่ำงสัมฤทธิผลก็อธิบำยในใจเขำ
“รำชันศักดิ์สิทธิ์เคยมำที่ภพบุกเบิก ระบบกำรฝึกฝนที่เขำสร้ำงท ำให้กำรฝึกฝนง่ำยขึ้น จึงกลำยเป็นระบบฝึกฝนที่นิยมในภพบุกเบิกเช่นกัน”
เจียงผิงอันนับถือรำชันศักดิ์สิทธิ์นักที่สำมำรถสร้ำงระบบกำรฝึกฝนอันที่ยอมรับ ใช้กันโดยปวงชนได้
จิตศำสตรำกล่ำวต่อ “ผู้ฝึกตนที่นี่ก็แค่พรสวรรค์ดีกว่ำ เริ่มจำกที่สูงกว่ำ มีทรัพยำกรมำกกว่ำ ยอดฝีมือมีข้อจ ำกัดน้อยกว่ำ และมีมหำเต๋ำสมบูรณ์กว่ำแค่นั้น นอกนั้นก็ไม่มีอะไรหรอก”
เจียงผิงอัน “…”
นี่คือวิธีใช้ของค ำว่ำ ‘แค่นั้น’ หรือ?
เมื่อเห็นพวกเจียงผิงอันทั้งสำมนิ่งไป โจรทั้งสองก็นึกว่ำทั้งสำมตกใจกลัว เผยรอยยิ้มย่ำมใจ
ผู้ฝึกตนซึ่งมีขนหน้ำอกดกเกินเส้นผม ใช้กระบองเขี้ยวหมำป่ำเป็นอำวุธพุ่งเข้ำใส่เจียงผิงอัน
ชำยผู้นี้แข็งแกร่งที่สุด ขอเพียงฆ่ำเขำได้ สตรีทั้งสองก็จะเป็นของพวกเขำ!
ผู้ฝึกตนหญิงสองคนนี้งดงำมยิ่งนัก โดยเฉพำะบรรยำกำศเย็นชำของพวกนำงท ำให้พวกเขำคิดอยำกครอบครองเอำชนะ
เปรี้ยง!
ขณะที่เจียงผิงอันก ำลังจะลงมือ ผู้ฝึกตนร่ำงก ำย ำซึ่งพุ่งเข้ำมำพลันร่ำงระเบิด เลือดเนื้อย้อมพงหญ้ำเขียว กลิ่นคำวเลือดคลุ้งทั่วทิศ
เจียงผิงอันผงะไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันมองเฉียนฮวั่นโหรวที่ข้ำงกำยอย่ำงตกตะลึง
มิใช่ว่ำนำงอยู่ในขอบเขตจอมจักรพรรดิหรือ? ไฉนจึงฆ่ำศัตรูขั้นกลำงขอบเขตหลอมสุญตำได้ง่ำย ๆ?
แล้วเจียงผิงอันก็ต้องตกใจเ
