มื่อพบว่ำปรำณบนตัวเฉียนฮวั่นโหรวไต่ระดับขึ้นอย่ำงต่อเนื่อง พลังกฎเกณฑ์บนตัวนำงปะทุกระฉูดเช่นศิลำหลอมจำกภูเขำไฟ
เพียงพริบตำ อ ำนำจกฎเกณฑ์บนตัวเฉียนฮวั่นโหรวก็มำถึงขั้นสำมสมบูรณ์แบบ เทียบได้กับผู้ฝึกตนขั้นปลำยขอบเขตหลอมสุญตำ!
เฉียนฮวั่นโหรวซึ่งเดิมดูธรรมดำ หวนคืนสู่บรรยำกำศสูงส่งเลิศล ้ำ
โจรคนที่เหลือนิ่งตะลึง
เขำเห็นอะไร? ปรำกฏว่ำสตรีผู้นี้บรรลุกฎเกณฑ์ขั้นสำมได้ในพริบตำ!
โจรผู้นั้นคุกเข่ำลงวอนขอควำมเมตตำบนพื้นทันที “ผู้อำวุโส ไว้ชีวิตสุนัขของข้ำด้วย ข้ำจะไม่…”
เปรี้ยง!
โจรยังพูดไม่สิ้นค ำ ร่ำงของเขำก็ระเบิดแหลก
“อยำกส ำนึกก็ไปนรกซะ”
คู่เนตรดุจดำรำของเฉียนฮวั่นโหรวไร้ควำมเห็นใจ ยำมนำงเรืองอ ำนำจ บรรพชนของอีกฝ่ำยยังไม่เกิดด้วยซ ้ำ
เจียงผิงอันมองเฉียนฮวั่นโหรวอย่ำงอึ้งทึ่ง “ผู้อำวุโส นี่ท่ำน…”
“นี่น่ำจะเป็นเพรำะกฎเต๋ำสวรรค์ของภพบุกเบิกแตกต่ำงจำกภพแร้นแค้น ผลเสียจำกรำกฐำนที่ข้ำสะบั้นไปหำยไปเยอะเลย”
เฉียนฮวั่นโหรวเองก็ตกใจและประหลำดใจเช่นกัน ยกหัตถ์หยกอ้อนแอ้นรำวไร้กระดูกของนำงขึ้น กฎเกณฑ์ก่อตัวขึ้นบนฝ่ำมือ
“กำรสะบั้นรำกฐำนของตัวเองก็เท่ำกับทรยศเต๋ำสวรรค์ แต่ข้ำทรยศเต๋ำสวรรค์ของภพแร้นแค้น มิใช่เต๋ำสวรรค์ของภพบุกเบิก”
“กำรสะบั้นรำกฐำนของตัวเองท ำให้ขอบเขตของข้ำร่วงหล่น แต่กำรรับรู้กฎเกณฑ์ยังคงเดิม ทว่ำเพรำะข้อจ ำกัดของเต๋ำสวรรค์ภพแร้นแค้น ข้ำจึงมิอำจทะลวงขอบเขตได้อีก”
“ยำมนี้ เมื่อข้ำมำยั
