่างชื่นชม ขณะตะโกนเสียงดังลั่น
กระทั่งสัตว์ประหลาดเฒ่าทั้งหลายยังชื่นชมเต็มหัวใจ
แม้จะไม่รู้ว่าเจ้านิกายทำได้อย่างไร สุดท้ายเขาก็รอดชีวิตอยู่ดี
ขณะนี้ เจ้านิกายดูลึกลับเหลือเกิน
“ข้าจะเก็บตัวฝึกฝนสักระยะ อย่ากวนข้า”
เจียงผิงอันปิดประตูตำหนักเจ้านิกายไปอีกครั้ง
ตัวเขาเป็นเพียงอวตารจากจิตเทวะ ร่างจริงทั้งสามออกจากภพแร้นแค้นไปแล้ว
เจียงผิงอันไม่ตาย นิกายเทวมารก็ดีใจนัก
ขณะเดียวกัน แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อ
เหลียงผิงทอดกายเอกเขนกบนเก้าอี้โยก วางยันต์สื่อสารไว้ที่โต๊ะข้างตัว
วันนี้เขาไม่ฝึกฝน เขากำลังรอข่าวการตายของเจียงผิงอัน
แม้นี่จะเป็นของตาย เขาก็ยังอยากได้ยินข่าวโดยไวที่สุด
การสาบสูญไปของภัยสูงสุดอย่างเจียงผิงอันทำให้เหลียงผิงสุดแสนยินดี รู้สึกกระทั่งว่าเขาคลับคล้ายจะทะลวงขอบเขต
มีขุมกำลังหลายแห่งติดต่อมาสานสัมพันธ์กับเขาแล้ว แดนศักดิ์สิทธิ์ก็ตั้งใจจะมอบทรัพยากรให้เขาเพิ่ม สรรพสิ่งพัฒนาไปในทิศทางอันดี
ทันทีที่เขาคิดว่าเจียงผิงอันกำลังจะตาย มุมปากเหลียงผิงก็ยกยิ้มอย่างช่วยไม่ได้
ขณะนั้นเอง ยันต์สื่อสารซึ่งวางบนโต๊ะก็เรืองแสง เสียงพูดดังขึ้นอย่างร้อนใจ
“ผู้อาวุโส เกิดเรื่องแย่ครั้งใหญ่แล้วขอรับ!”
“วันนี้ผู้อาวุโสผู้นี้กำลังอารมณ์ดี อย่าพูดเรื่องแย่ ๆ ไว้พรุ่งนี้ค่อยว่ากัน”
เหลียงผิงหรี่ตางีบหลับ เอ่ยขึ้นด้วยรอยยิ้มสุขสบาย “มีข่าวเรื่องเจียงผิงอันบ้างหรือไม่?”
“เรื่องเกี่ยวกับเจียงผิงอ
