สตรีชราไม่คิดใดให้มากความ ร่างเหี่ยวเหนียงยานรีดเค้นพลังชั่วชีวิตออกมาสุดตัว ระเบิดพลังส่งร่างย่นพุ่งทะยานข้ามห้วงอวกาศไปดั่งลำแสง!
เนื่องจากสัตว์อสูรที่นางขี่มาก่อนหน้าแหลกเป็นซากเนื้อเลอะเลือนไปแล้ว เช่นนั้นนางก็ได้แต่ห้อตะบึงบึ่งร่างเดินทางด้วยตัวเอง…
แต่นางยังจะหนีได้หรือ?
“หึ!!”
ลี่เฟยเหลือบมองหญิงชราด้วยสายตาเฉยเมย พ่นลมเยียบเย็นออกมาคำหนึ่ง จากนั้นก็สะบัดมือออกไปตามอำเภอใจ ทำท่าคว้าจับไปยังทิศทางที่หญิงชราห้อตะบึงหนีไป
ทันใดนั้นเอง
วู้มม!!
ท่ามกลางความว่างเปล่าอันมืดมิดของห้วงอวกาศ อยู่ๆก็ปรากฏแสงพลังสีม่วงสาดส่องออกมา จากนั้นก็ควบรวมก่อเกิดเป็นฝ่ามือมหึมา พุ่งไปคว้าร่างหญิงชราเอาไว้ปานจับลูกเจี๊ยบ จากนั้นเมื่อนำร่างหญิงชรากลับมาที่เดิมแล้ว มือพลังมหึมาก็เปล่งแสงสว่างวาบหนึ่ง ก่อนจะกลายเป็นเส้นเชือกสีม่วงรัดพันร่างชราเอาไว้
“ทำร้ายน้องหญิงของข้า อีกทั้งยังคิดจะฆ่าลูกชายของข้า…คิดว่าจะหนีไปได้ง่ายๆ?”
ลี่เฟยเอ่ยถามออกไปอย่างไร้แยแส หากแต่น้ำเสียงช่างเย็นเยียบจับใจนัก!
“ใต้เท้า! ขอเพียงเมตตาละเว้นชีวิตยายแก่ไม่รู้ความผู้นี้ มิว่าใต้เท้าต้องการทรัพย์สมบัติอันใดยายแก่จักมอบให้ทุกอย่าง!”
ในห้วงเวลาที่คาบเกี่ยวระหว่างความเป็นตาย หญิงชราตัวสั่นปานลูกนกตกน้ำ เร่งกล่าววิงวอนร้องขอชีวิตออกไปด้วยสีหน้าซีดเผือด
“ข้าไม่อยากได้ให้เป็นเสนียด”
