เพราะมันรู้ดีว่านี่เป็นเพราะมารดาระบายโทสะออกมา!
สำหรับหานเฉวี่ยไน่นั้นเพียงมองเรื่องราวเบื้องหน้าอย่างเฉยเมย หากนางมีพลังเท่าลี่เฟยล่ะก็…น่ากลัวสตรีชราจะโดนดียิ่งกว่านี้อีก!
“ได้โปรด…ข้าขอร้อง ฆ่าข้าเถอะ! ได้โปรดฆ่าข้าเถอะ!!”
ร่างหญิงชราคล้ายตอไม้เหี่ยวๆท่อนหนึ่งกล่าววิงวอนร้องขอความตายออกมาด้วยสีหน้าทั้งสภาพดูไม่ได้ ไม่เหลือความดุร้ายอาฆาตเหมือนดั่งก่อนหน้าแม้แต่น้อย
ลี่เฟยเหลือบมองนางด้วยสายตาเย็นชา เอ่ยคำด้วยน้ำเสียงเฉยเมย “อย่าได้ขอร้องข้า หากจะขอไปขอกับลูกชายของข้า!”
หญิงชราได้ฟังดังนั้นก็หันไปร้องขอความตายจากต้วนเนี่ยนเทียนด้วยสีหน้าชวนให้เวทนาราวขอทานเฒ่าใกล้ตาย “พ่อหนุ่มได้โปรด…ให้ข้าตาย โปรดให้ข้าตาย!!”
สุดท้ายต้วนเนี่ยนเทียนก็พึ่งเป็นวัยรุ่นเท่านั้น เมื่อเผชิญหน้ากับการร้องขอชีวิตด้วยสภาพชวนให้เวทนาสงสารของหญิงชรา และเห็นขั้นตอนการทรมานทั้งหมดกับตา ก็ยกมือขึ้นรวมรั้งพลังขุมหนึ่ง ซัดออกไปป่นร่างหญิงชราทิ้งทันที ยุติความทรมานให้อีกฝ่าย
“ท่านแม่!”
หลังฆ่าหญิงชราแล้ว ซากร่างที่แหลกเป็นละอองธุลียังไม่ทันปลิวกระจายไปในห้วงอวกาศดี ต้วนเนี่ยนเทียนก็พุ่งร่างทิ้งตัวเข้าอ้อมกอดลี่เฟยทันที สองตายังแดงรื้นขึ้นมาด้วยอารมณ์สะทกสะท้อน
“เนี่ยนเอ๋อ…เจ้าอายุเท่าไหร่แล้ว ไฉนยังขี้แงเป็นเด็กน้อยเล่า ไม่อายอาหญิงเฉวี่ยไน่ของเจ้าบ้างหรือ…”