ฮ่วนเอ๋อกล่าวขอบคุณอย่างเชื่อฟัง ก่อนจะรับกล่องผลไม้อมตะมา จากนั้นก็ปิดฝากล่องแล้วยื่นส่งให้ต้วนหลิงเทียนทันที เห็นได้ชัดว่าไม่คิดจะเก็บไว้เอง
“ฮ่วนเอ๋อ เจ้าเก็บไว้ใช้เองเถอะ…อย่าได้ดูเบาผลไม้อมตะ 2 ผลนี่เชียว หลังจากเจ้ากินมันลงไปพร้อมๆกัน เจ้าสามารถทะลวงถึงขอบเขตราชาอมตะได้ในเวลาสั้นๆ”
เมื่อเห็นฮ่วนเอ๋อยื่นส่งกล่องมาให้ ต้วนหลิงเทียนก็เร่งกล่าวออกไปทันที
พอกล่าวจบคำ ต้วนหลิงเทียนยังไม่ลืมเสริมอีกว่า “ข้าใช้ผลไม้อมตะทั้ง 2 ไปแล้วเมื่อเดือนก่อน และตอนนี้ข้าก็ทะลวงถึงขอบเขตราชาอมตะ 1 ต้นกำเนิดแล้ว…”
กล่าวถึงจุดนี้ ต้วนหลิงเทียนก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองชายชราเล็กน้อย พลางคิดว่าชายชรายังมีผลราชาอัคคีกับผลราชาน้ำแข็งอยู่อีกไหม หากมีจริงแล้วที่แท้อีกฝ่ายมีเก็บไว้กี่ชุดกันแน่?
“เจ้าหนู ไม่ต้องมามองข้าแบบนั้นเลย…ในมือข้ามีผลราชาอัคคีกับผลราชน้ำแข็งแค่ 2 ชุดเท่านั้น และตอนนี้ก็ให้พวกเจ้าไปหมดแล้ว”
เห็นสายตาที่มองมาของต้วนหลิงเทียน ชายชราคล้ายจะอ่านใจต้วนหลิงเทียนได้ออกว่าคิดอะไรอยู่ จึงกล่าวขัดคออีกฝ่ายออกไป
ด้านฮ่วนเอ๋อหลังได้ยินต้วนหลิงเทียนบอกว่าผลไม้อมตะทั้ง 2 ในกล่องทำอะไรได้บ้าง สองตากลมโตของนางก็ลุกวาวฉายแสงจ้าขึ้นมาทันที
และครู่ต่อมา จ้าววังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อย ก็ใช้พลังหอบหิ้วร่างต้วนหลิงเทียนกับฮ่วนเอ๋อกลับวังผู้พิทักษ์คฤหาสน์น้อย
