“แต่เรื่องนั้นไม่สำคัญ สำคัญคือเรื่องที่ทั้งคู่นั่น…มีพลังทำลายความว่างเปล่าไม่พอ พวกมันยังสู้กันท่ามกลางห้วงมิติแปรปรวนได้อีก ทำราวกับพลังผันผวนที่ทำลายทุกสิ่งดขยี้ทุกอย่างของห้วงมิติเป็นแค่สายลมเย็นๆ ไม่อาจทำร้ายอะไรพวกมันได้เลย…”
…
กล่าวถึงจุดนี้สีหน้าของหวงเจียหลงก็เต็มไปด้วยยความหวาดกลัว ทั้งไม่อยากจะเชื่อ “ตั้งแต่วินาทีนั้นข้าตระหนักได้ทันที…ไม่ว่าคนกำลังหนีผู้นั้นซัดอะไรมาให้ข้า แต่มันต้องไม่ใช่สิ่งของธรรมดาๆแน่”
“หลังจากนั้นข้าก็เก็บของสิ่งนี้เอาไว้ในแหวนพื้นที่ตลอดเวลา…ทว่าพิกลนัก แม้จะเก็บไว้ในแหวนพื้นที่ แต่หากข้าสวมแหวนพื้นที่วงนั้น ยามใดที่ข้าพักจากการบ่มเพาะแล้วนอนหลับ ร่างของชายที่หลบหนีและซัดสิ่งนี้มาให้ข้า จะปรากฏตัวขึ้นในฝันอย่างประหลาด และเริ่มใช้พลังพิสดารต่างๆออกมาจากเรียบง่ายกลายเป็นซับซ้อนมากขึ้นเรื่อยๆ”
“ตอนแรกๆข้าก็ไม่รู้หรอกว่าสิ่งที่ข้าเห็นมันคือพลังอะไร…ต่อมาภายหลังเมื่อข้าเติบโตขึ้น ก็ได้รับรู้เรื่องราวต่างๆมากขึ้น จึงพบว่าที่แท้พลังที่คนผู้นั้นใช้ในความฝันก็คือพลังของกฏมิติ!”
