รูปหล่อเปี่ยมอ ำนำจ มัดกล้ำมทรงพลังเผยเค้ำใต้อำภรณ์ด ำ
ก่อนหน้ำนี้เจียงผิงอันดูเหมือนผู้ฝึกตนไร้สังกัด แต่ยำมนี้เจียงผิงอันเพิ่มบรรยำกำศสูงล ้ำเปี่ยมอ ำนำจขึ้นมำ
“สมกับเป็นชำยที่ข้ำนึกชอบ หล่อยิ่งนัก”
ดวงตำของจี้เฟยหรี่ลงอย่ำงเกินควบคุม รำวบำงสิ่งจะทะลักออกมำ
เจียงผิงอันเห็นตำอีกฝ่ำยก็สะดุ้ง รีบวิ่งแจ้นออกไปด้วยกลัวอีกฝ่ำยจะท ำอะไร
เมื่อมำถึงโถงหลักด้ำนนอก โถงต ำหนักเจ้ำนิกำยทั้งโถงก็ถูกตกแต่งด้วยแสงไฟทองเรือง ประทีปแก้วเจ็ดสี เก้ำอี้ไม้มังกรพันปี ชำจำกใบของพฤกษำกระจ่ำงเต๋ำ…
เหล่ำผู้น ำขุมก ำลังหลักทั้งหลำยล้วนนั่งประจ ำที่กันแล้ว
กล่ำวได้ว่ำอ ำนำจสูงสุดของเผ่ำมนุษย์มำรวมตัวกันอยู่ที่นี่
ยำมเจียงผิงอันออกมำ ทุกสำยตำก็หันมองเขำเป็นตำเดียว
“นี่คือเจ้ำนิกำยเจียงหรือ? ไม่ธรรมดำจริงแท้”
“หนึ่งบุคคลสำมร่ำงเทวะ ประหำรบุตรมำร ประชันบรรพชนจระเข้ รับมือปีศำจสมุทร คนเช่นนี้เติบใหญ่ ต้องเป็นนักพรตเสินซวีอีกคนหนึ่งอย่ำงแน่นอน”
“นักพรตเสินซวีควรค่ำน ำมำเทียบกับเจ้ำนิกำยเจียงด้วยหรือ?คนผู้นั้นไร้เทียมทำนเสมอมำ แต่เจ้ำนิกำยเจียงบำกบั่นตลอดทำงจึงบรรลุเช่นนี้ได้”
ปวงชนเสวนำ เหล่ำผู้น ำขุมก ำลังใหญ่ทั้งหลำยก้ำวออกมำพูดคุยกับเจียงผิงอัน
คนแรกที่เข้ำมำหำคือจักรพรรดิแห่งรำชวงศ์จักรพรรดิมนุษย์ เซวียนหยวนลั่วรื่อ อัจฉริยะไร้เทียมทำนจำกรุ่นสมัยก่อน
“วีรชนเกิดจำกคนหนุ่มสำว อำยุเท่ำนี้ก็สร้ำงควำมส ำเร็จเลิศ
