ล ้ำข้ำแก่แล้วจริงๆ”
“ผู้อำวุโสพูดอะไรอย่ำงนั้น ผู้น้อยยังมีหลำยต่อหลำยเรื่องต้องเรียนรู้จำกผู้อำวุโส ภำยหน้ำต้องขอผู้อำวุโสชี้แนะด้วย”
เจียงผิงอันรับจอกสุรำที่จี้เฟยส่งให้มำชนจอกกับเซวียนหยวนลั่วรื่อ ดื่มฉลองอย่ำงเบิกบำน
แม้เจียงผิงอันจะมิเข้ำมำในเหตุกำรณ์เช่นนี้บ่อยครั้ง เขำก็ยังทรำบถึงมำรยำทที่พึงกระท ำ เขำเป็นผู้น้อย ย่อมต้องถ่อมตนเสมอ
ยอดฝีมือจำกขุมก ำลังหลักทั้งหลำยพึงพอใจยิ่งที่ได้เห็นว่ำเจียงผิงอันไร้ควำมถือตัวเช่นผู้ลือนำมแต่ยำมเยำว์ และให้เกียรติพวกเขำยิ่ง ต่ำงผู้จึงยิ่งยิ้มเฉิดฉัน
ปวงชนดื่มสุรำเสสรวล พูดโอ้อวดกันไปมำ
ผู้อำวุโสผู้รับหน้ำที่จดรำยกำรของก ำนัลเริ่มประกำศถึงสมบัติที่ขุมก ำลังหลักต่ำง ๆ น ำมำมอบให้เรียงกัน
“รำชวงศ์จักรพรรดิมนุษย์ส่งของขวัญแสดงควำมยินดี เป็นเกรำะเกล็ดมังกรหนึ่งชุด!”
“รำชวงศ์อวี้โซ่วส่งของขวัญแสดงควำมยินดี เป็นกิเลนหนึ่งตัว!”
“ตระกูลเหลยโบรำณส่งของขวัญแสดงควำมยินดี เป็นผลอัสนีเขียวร้อยผล กระบี่อัสนีนิลกำฬหนึ่งเล่ม และยันต์อัสนีหนึ่งแผ่นไว้รับทัณฑ์สวรรค์”
มูลค่ำสมบัติที่ขุมก ำลังหลักทั้งหลำยส่งมำสูงล ้ำอย่ำงยิ่ง แน่นอนยำมขุมก ำลังหลักอื่น ๆ มีงำนใหญ่ในภำยหน้ำ พวกเขำก็ยังต้องมอบของขวัญมูลค่ำเท่ำเทียมกันตอบแทน
เจียงผิงอันท ำควำมคุ้นเคยกับเหล่ำผู้น ำขุมก ำลังสูงสุดแลกเปลี่ยนยันต์สื่อสำรกันไว้แล้วนั่งประจ ำที่
ขุมก ำลังชั้นรองเริ่มเข้ำมำดื่มฉลองให้กั
