บเจียงผิงอัน
“เจ้ำนิกำยเจียง ยินดีด้วย นี่คือยันต์สื่อสำรของข้ำ ภำยหน้ำต้องกำรสิ่งใด ติดต่อข้ำได้เลย”
ผู้ฝึกตนชำยผู้มีบรรยำกำศเย็นเยือกผู้หนึ่งแย้มยิ้ม ส่งยันต์สื่อสำรแผ่นหนึ่งให้กับเจียงผิงอัน
จี้เฟยถ่ำยทอดกระแสปรำณอยู่ข้ำงตัวเขำ “คนผู้นี้คือจักรพรรดิของรำชวงศ์ปิงหยวน ปิงหยำง ขุมก ำลังนี้เคยอยู่ในระดับเดียวกันกับเรำนิกำยเทวมำร”
“แต่เพรำะสิ่งต้องห้ำมสิ่งหนึ่ง ศำสตรำเซียนของพวกเขำพังทลำย เสียยอดฝีมือไปมำกมำย สุดท้ำยจึงกลำยเป็นขุมก ำลังชั้นรอง แต่ก็ยังแข็งแกร่งกว่ำขุมก ำลังอื่น ๆ และต้องใส่ใจ”
จี้เฟยยังคงเคร่งขรึมยิ่งในยำมพิธีกำร ช่วยเหลือเจียงผิงอันรับมือเหล่ำแขก
“สิ่งต้องห้ำมอะไรนี่! ท ำลำยศำสตรำเซียน ท ำให้ขุมก ำลังสูงสุดย ่ำแย่เพียงนี้ได้ด้วยหรือ?”
เจียงผิงอันตกใจยิ่งที่บำงสิ่งสำมำรถท ำลำยสมบัติท้ำทำยสวรรค์อย่ำงศำสตรำเซียน ซ ้ำยังท ำให้รำชวงศ์ระดับสูงสุดรำชวงศ์หนึ่งเสียหำยได้เช่นนี้ด้วย
“มันเป็นของจำกเขตหวงห้ำมกำลเวลำ ผู้ใดได้มันไปต้องตำยไม่ต้องไปรู้หรอก ขอเพียงเกี่ยวข้องกับสำมเขตหวงห้ำม อย่ำไปแตะมัน”
จี้เฟยไม่พูดมำกนัก
เจียงผิงอันก็มิได้ถำมซักไซ้ เขำเสวนำกับปิงหยำง จักรพรรดิแห่งรำชวงศ์ปิงหยวนต่อไป
ขณะที่ปวงชนก ำลังชนจอกเสสรวลเสวนำ หนึ่งเสียงพลันดังขึ้นดึงควำมสนใจปวงชน
“ทัพขจัดปีศำจทะเลบูรพำส่งของขวัญแสดงควำมยินดี เป็นยอดสมบัติหนึ่งชิ้น!”
งำนเลี้ยงเงียบไปชั่วขณะหนึ่ง ก่อนจะกลับมำ
