และมันไม่มีความคิดว่าต้วนหลิงเทียนเบื้องหน้าจะเป็นตัวปลอมอยู่ในหัวแม้แต่นิดเดียว เพราะในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางแห่งนี้ ไม่อาจปลอมแปลงป้ายประจำตัวได้ ถึงมีคนอุตริปลอมป้ายจริง มันก็ต้องตรวจพบได้ไม่ยาก
“ต้วนหลิงเทียน ข้าได้ยินชื่อเสียงของท่านมานานแล้ว หากวันหน้าท่านมีเวลา ว่างๆก็มาเยือนคฤหาสน์โหมอวิ๋นบ้าง ข้าจักเลี้ยงสุราต้อนรับท่านในฐานะเจ้าบ้านอย่างดี”
อวิ๋นเหยียนหันไปกล่าวกับต้วนหลิงเทียนด้วยรอยยิ้ม จากนั้นก็เรียกป้ายหยกสะสมคะแนนออกมาแล้วเริ่มบดขี้มันจนแหลก
และแทบจะเป็นเวลาเดียวกันกับที่อวิ๋นเหยียนบดขยี้ป้าย เสียงผ่านพลังของต้วนหลิงเทียนก็ดังขึ้นในหูหว่านชิงชิงว่า “หากเจ้าไม่รับคะแนนมัน…ต่อไปพวกเราก็ไม่ต้องร่วมมือกันแล้ว”
เสียงผ่านพลังของต้วนหลิงเทียน ทำให้ร่างหว่านชิงชิงชะงักค้างไปทันใด ‘บุรุษผู้นี้…’
นางเองก็คิดจะรีบฉากหลบออกไปแล้วปล่อยให้ต้วนหลิงเทียนได้คะแนนของอวิ๋นเหยียน
ทว่าเมื่อได้ยินวาจาด้วยน้ำเสียงเผด็จการของต้วนหลิงเทียน นางก็ไม่กล้าขยับร่างเลย เพราะรู้ดีว่าต้วนหลิงเทียนต้องทำตามคำพูดแน่นอน!
วูบ
ด้านต้วนหลิงเทียนพอกล่าวผ่านพลังจบคำ คนก็วูบร่างหายไปโผล่ห่างออกไป ปล่อยให้คะแนนสะสมของอวิ๋นเหยียนเป็นของหว่านชิงชิง
ก่อนที่จะพบเจออวิ๋นเหยียน ถึงแม้เขากับหว่านชิงชิงจะพบเจอผู้คนมากมาย แต่ทั้งหมดก็เป็นคนที่เขากับหว่านชิงชิงสามารถเอาชนะได้ด้วยตัวคนเดียวทั้งสิ้น…
