“เฮ่ หว่านชิงชิงพวกเรามาหารือเรื่องดีๆกันเถอะ…”
ทันใดนั้นเองในใจต้วนหลิงเทียนคล้ายมีประกายแสงสว่างขึ้นวาบหนึ่ง เพราะเขาพึ่งฉุกคิดเรื่องบรรเจิดขึ้นได้ “เจ้าพาข้าไปค่ายคฤหาสน์อู่จ้านของเจ้า…เป็นไง?”
เมื่อเดือนก่อน เพราะเขาพบเจอค่ายคฤหาสน์อู่จ้าน จึงได้คะแนนติดมือมาไม่น้อย
เดือนนี้ไม่เพียงแต่สถานที่ตั้งค่ายของคฤหาสน์เฉวียนโยวจะเปลี่ยนไป สถานที่ตั้งค่ายของคฤหาสน์อู่จ้านก็เปลี่ยนไปเช่นกัน ดังนั้นเขาเลยไม่รู้ว่าค่ายคฤหาสน์อู่จ้านอยู่ไหน
อย่างไรก็ตาม หากมีหว่านชิงชิงบอกทาง เช่นนั้นก็ง่ายแล้ว…
นางเองก็สมควรย้อนกลับไปค่ายได้ถูก เหมือนเขาที่จะกลับไปค่ายคฤหาสน์เฉวียวโยวก็ไม่หลงทาง เพราะเขารู้ที่ตั้งของมัน
ในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางสามารถถึงแม้จะอยู่ได้แค่ 10 วันเท่านั้น แต่ก็ไม่ได้กำหนดว่าทุกคนต้องอยู่รวดเดียวครบกำหนด หากคิดจะกลับไปทำธุระด้านนอก ก็มีแต่ต้องกลับค่ายและใช้ค่ายกลที่นั่นกลับออกไป
สำหรับเวลาที่เหลือ เมื่อเสร็จธุระแล้วก็สามารถกลับเข้ามาในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางได้อีกครั้ง จากนั้นจะอยู่รอให้ครบกำหนด 10 วันหรือออกไปด้วยตัวเองโดยกลับมาใช้ค่ายกลที่ค่าย ก็แล้วแต่สะดวก
“เจ้ายังคิดไปค่ายคฤหาสน์อู่จ้านของข้าเพื่อดักตีผู้คนอีกหรือ?”
