ไว้ คุณจะช่วยเขาได้”
เสี่ยวเถาเถาสับสน
[เอ่อ เป็นไปได้ไหมที่ป้าของเขาจะโกรธมากจนจะทำอะไรบางอย่างกับอันจวิน ก็เลยต้องห้ามไม่ให้เขาเข้าบ้าน?]
[มีความเป็นไปได้ เพราะอารมณ์ป้าแกก็ไม่ค่อยมั่นคงเท่าไหร่]
[หยุดกั๊กได้แล้ว ได้หรือไม่ได้ก็พูดมา หมดคำจะพูดจริง ๆ ดูแล้วต้องคอยเดากันไปเดากันมา]
[ใครบังคับให้คุณดูเหรอ?]
[โวยวายอะไร ถ้าสตรีมเมอร์ยังไม่พูดอะไรก็แสดงว่าต้องมีเหตุผลบางอย่าง ถ้าคุณรอแค่สิบนาทีไม่ไหว ก็คลิกกากบาทที่มุมขวาบนแล้วออกไปได้เลย!]
ใช่ เฝ่ยไป๋ลู่ย่อมมีเหตุผลอยู่แล้ว หญิงสาวเมินการถกเถียงในห้องถ่ายทอดสด และรอเวลาสิบนาทีให้หลัง
“เขามาแล้ว…”
เสี่ยวเถาเถาเห็นอันจวินกลับมาแล้ว และตอนนี้เขาอยู่บนรถเข็น เด็กหนุ่มก้มหัว และผมที่ปรกหน้าผากก็ยาวเกินไป จึงมองเห็นสีหน้าของเขาได้ยาก ตอนนี้มือซีดและบางถือของที่ซื้อมาไว้ ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยเหงื่อ บรรยากาศรอบตัวดูอึมครึมทีเดียว
ขณะนี้ชาวเน็ตล้วนสงสัยว่าป้าสะใภ้จะทำอันตรายอันจวิน แต่เสี่ยวเถาเถาที่เห็นสีหน้าของอันจวิน เขาก็เกิดความคิดขึ้นมา ‘อันจวินต้องการแก้แค้นครอบครัวลุง!’
ร่างกายของเขาเคลื่อนไหวเร็วกว่าสมอง เสี่ยวเถาเถารีบรุดไปลากรถเข็นกลับ ด้วยความที่ไม่อยากให้อันจวินทำอะไรโง่ ๆ
แต่อันจวินก็คว้าที่วางแขนของรถเข็นแล้วผลักออกอย่างแรง เขาไม่สนว่าจะบาดเจ็บไหมหรืออาการบาดเจ็บของตนเองจะเป็นอย่างไร… แล้วเขาก็ล้มลงกับพื้น
“นี่เธอไม่อยากมีชี
