“ผู้เฒ่าฉีข้ารู้ว่าท่านจะสื่ออะไร…อย่างไรก็ตามข้ายังอยากได้แผ่นที่ในแดนสวรรค์ใต้ระดับกลางอยู่ดี ข้าไม่ไปดักหน้าค่ายก็ได้ จะลงมือแค่คนที่ออกหากจากค่ายมาระยะหนึ่งแล้วเท่านั้น เช่นนี้ดีหรือไม่?”
ต้วนหลิงเทียนก็รู้ว่าฉีเทียนหมิงหวังดี เช่นนั้นจึงไม่คิดจะโต้แย้งอะไรฉีเทียนหมิง แต่แผ่นที่ดังกล่าวเขาต้อการจริงๆ
เพราะหากมีแผ่นที่ เขาก็จะรู้ตำแหน่งคร่าวๆ สามารถค้นหาเป้าหมายได้ง่ายขึ้น สิ่งนี้จะทำให้เขามีโอกาสเก็บคะแนนได้มากมาย ไม่ใช่ทำได้แค่บินไปเรื่อยๆดั่งแมลงวันไร้หัว
“ถึงกระนั้นข้าเกรงว่าเจ้าคงต้องผิดหวังอยู่ดี…เพราะแผนที่ๆเจ้าว่ามันไม่มี”
ฉีเทียนหมิงส่ายยหัวพลางกล่าว
“ไม่มีแผนที่?”
ต้วนหลิงเทียนอดขมวดคิ้วไม่ได้ “ไม่มีใครคิดจะวาดแผนที่เลยเหรอ ข้าเข้าไปครั้งแรกข้ายังจำทางไปค่ายคฤหาสน์อู่จ้านจากค่ายคฤหาสน์เฉวียนโยวได้เลย…ครั้งต่อไปหากข้าเข้าไปก็หาค่ายคฤหาสน์อู่จ้านพบได้ไม่ยากแล้ว”
“เจ้าไปทางเดิม ก็ไม่พบหรอก…”
ฉีเทียนหมิงส่ายหัวอีกรอบ
“ไม่พบรึ?”
คิ้วต้วนหลิงเทียนขดย่นเป็นปมแน่น ในใจบังเกิดลางไม่ดีประการหนึ่ง
“อืม ไม่พบ”
ฉีเทียนหมิงกล่าว “ทุกคราที่แดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางล้างอันดับใหม่ นอกจากผู้คนในแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับกลางที่ยังตกค้างก็จะถูกส่งตัวออกมาแล้ว สภาพแวดล้อมใดๆด้านในก็จะบังเกิดความเปลี่ยนแปลงไปอีกด้วย”
