หวังเชียนจ้านควักลูกแก้ววิญญาณของอาวุโส 3 นิกายอมตะเป้าผู่ออกมาก่อนจะบดขยี้ยันต์อมตะสื่อสารทางวิญญาณติดต่อหาอีกฝ่ายทันที และหลังจากที่อีกฝ่ายได้รับการติดต่อของหวังเชียนจ้าน มันก็แปลกใจไม่น้อย “อะ..อาวุโสใหญ่!?”
“ข้าไหนเลยจักเป็นอาวุโสใหญ่อันใดอีก…อาวุโส 3 ข้าเป็นคนตรงไปตรงมา ที่ข้าติดต่อมาหาท่านเพราะมีเรื่องคิดให้ท่านช่วยเหลือ แน่นอนว่าเรื่องที่ข้าจักขอให้ท่านช่วยสำหรับท่านก็ง่ายดายปานพลิกฝ่ามือ มิทำให้ท่านต้องลำบากใจอันใดแน่นอน ทั้งข้ายังไม่ให้ท่านช่วยเปล่าๆแต่จักจ่ายราคาให้ท่านอย่างงาม”
หลังได้ยินข้อความของหวังเชียนจ้าน สองตาอาวุโส 3 นิกายอมตะเป้าผู่ก็ลุกวาวสว่างจ้าขึ้นมาทันที “อาวุโสใหญ่เรื่องีท่ท่านอยากให้ข้าช่วยเป็นเรื่องเล็กน้อยจริงหรือ? แล้วจ่ายให้อย่างงามที่ท่านกล่าวที่แท้มันอย่างไร?”
จ่ายให้อย่างงามที่ว่าคืออะไร?
ได้ยินคำถามละโมบของอาวุโส 3 หวังเชียนจ้านก็ไม่ได้แยแส
จ่ายหนักไหม?
ก็อาจจะหนัก!
ทว่าเมื่อเทียบกับการได้เข้าร่วมองค์กรกะโหลกเลือดแล้ว ต่อให้จ่ายหนักกว่านี้ก็ไม่มีปัญหา!
