หัตถ์เพรียวขาวสะท้านผ่านอกแกร่งของเจียงผิงอัน ลมหายใจค่อย ๆ ถี่กระชั้นขึ้น
เมื่อนึกถึงรูปลักษณ์หล่อบาดใจของเจียงผิงอันในสมรภูมิ จี้เฟยก็น ้าลายหกอย่างเกินควบคุม
เจียงผิงอันคิดฉีกสุญตาหลบหนี แต่ก็ถูกจี้เฟยสกัดไว้ทันที
“ฮ่า ๆ ต้องขอบคุณศิลาทองรวนวิญญาณชิ้นนั้นของเจ้า ข้าในยามนี้บรรลุขั้นกลางขอบเขตบูรณาการแล้ว! ดิ้นรนไปก็เท่านั้นแหละ ฮ่า ๆ”
จี้เฟยเสสรวล หางทั้งเก้าโอบคลุมทั้งสองไว้ภายใน
เหตุศาสตราเซียนและพรสวรรค์ของเจียงผิงอันสะท้านไปทั่วโลกหล้าผู้ฝึกตน กระจายถึงโสตหมื่นเผ่าพันธุ์
ยอดฝีมือผู้หลับไหลมากมายตื่นจากนิทรา
ภายในดวงตะวันร้อนแรงดวงหนึ่ง อีกาทองสามหัวตนหนึ่งลืมตาขึ้นแช่มช้า กฎเต๋าอัคคีผลาญร้ายกาจเจียนหลอมทั่วทิศ
“กลียุคกำลังมา ไม่ว่าเผ่าเราจะได้เรืองฤทธิ์ ข้าจะได้เป็นเซียนหรือไม่ศาสตราเซียนชิ้นนี้ก็สำคัญมาก และต้องได้มาให้ได้”
ลึกเหนือจักรวาลพร่างพราว กูรมกรปีกเทวะขนาดเทียบดาวดวงย่อมตนหนึ่งสะบัดปีกทองอร่าม ฉีกกระชากสุญตาข้ามจักรดาราในก้าวเดียว
“ศาสตราเซียนชิ้นนี้ต้องมีปริศนาการบรรลุเซียนอยู่ ข้าต้องได้มันมา!”
ในแดนบรรพชนของเผ่าจระเข้กลืนสวรรค์ บรรพชนจระเข้แผดเสียงอย่างเดือดดาลด้วยใบหน้าถมึงทึง “ไม่ว่าต้องทำเช่นไร ก็ต้องฆ่าเจียงผิงอันให้ได้!”
มันเป็นถึงบรรพชนจระเข้ผู้ยิ่งยงซึ่งเคยเป็นใหญ่เหนือหนึ่งยุคสมัย คิดว่ายามมันฟื้นคืนจะพิชิตสรรพสิ่งได้ แต่กลับต้องมาพบเจียงผิงอันเสียนี่
