ต้วนหลิงเทียนพยักหน้าเห็นด้วยพลางกล่าว “ถ้าโอกาสที่ผลเทพสังเวยสวรรค์จะปรากกฏเพิ่มสูงขึ้น หากพวกเรารอดก็หมายความว่าพวกเรามีโอกาสได้รับมันมากขึ้น!”
“ถูก!”
หลิงเจวี๋ยอวิ๋นพยักหน้า สองตามันสั่นไหวไม่น้อย กระทั่งลึกลงไปในแววตายังเริ่มฉายแสงจ้าขึ้นมาทุกขณะ
เวลาค่อยๆไหลผ่านไปอย่างเงียบงัน แผ่นฟ้าย้ามนี้ล้วนกลับกลายเป็นสีแดงฉาน เมฆเบื้องบนจากที่ขาวก็กลับกลายคล้ายก้อนเลือด และคนที่ทยอยกันมาถึงยอดเขาแห่งนี้ก็ลดน้อยลงทุกขณะ เรียกว่าผู้มาใหม่มีแค่ประปรายแล้ว
แต่กระนั้น บนยอดเขาแห่งนี้ ก็มีผู้คนมารวมตัวกันเกินหมื่น!
กลุ่มคนที่มาถึงทีหลังพวกต้วนหลิงเทียน หรือกลุ่มคนที่มาถึงก่อน ฟังแล้วก็มาจากระนาบเทวโลก 5 ระนาบที่แตกต่างกัน ได้แก่ หลิงหลัวเทียน อวี้หวงเทียน ปี้สุ่ยเทียน ชิงเฉวียนเทียน จี๋กกวงเทียน
เป็นธรรมดาว่าคนของอวี้หวงเทียนเอง ก็ล้วนอยู่ห่างไกลจากที่นี่มากเช่นกัน ทุกคนล้วนใช้ค่ายกลเคลื่อนย้ายข้ามระนาบเทวโลกเหมือนคนที่มาจากระนาบอื่น ที่น่าสนใจก็คือ…ไม่มีคนจากคฤหาสน์เอี้ยนซานของแดนผิงเทียนแห่งนี้แม้แต่คนเดียว!
เห็นได้ชัดว่าคนที่ไปชักชวน ไม่คิดจะชักชวนคนในพื้นที่!
ยังดูเหมือนจงใจหลีกเลี่ยงด้วยซ้ำ!
“หรือว่าแดนลับที่สมควรเป็นมรดกสถานของจักรพรรดิอมตะนั่น จะจำกัดอายุผู้เข้า?”
ยอดเซียนอมตะขั้นสูงสุดคนหนึ่งของปี้สุ่ยเทียนคาดเดา
