ังต่อสู้ขึ้นห้าเท่าตัว
ต่อหน้าองคุลีชวนสะพรึงนี้ เจียงผิงอันมิได้เลี่ยงหลบ แต่โจมตีมันตรง ๆ
ตู้ม!
องคุลีมารสวรรค์มหาศาลระเบิดแหลก พลังมืดชวนสะท้านกระจายตัวฉีกกระชากสุญตา เมฆาดำทะมึนบนฟ้าถูกขยี้ไม่หลงเหลือไปทันที
เจียงผิงอันยืนกลางสุญตา ไร้การเคลื่อนไหว เส้นผมดำพลิ้วไสวร่ายรำ
ขณะมองหมัดที่เจ็บเล็กน้อย เจียงผิงอันก็พยักหน้า “ไม่เลว วิชานี้แข็งแกร่งมาก”
ทุกดวงตาเบิกกว้าง เจียนกระเด้งหลุดจากเบ้า
นี่เรียกไม่เลว? นี่คือองคุลีมารสวรรค์เลยนะ!
เหตุผลที่พวกเขาอารมณ์หลุดการควบคุมได้ขนาดนี้ก็เพราะเจียงผิงอันรับการโจมตีนี้ไว้ได้! ซ ้ายังทำได้ง่าย ๆ เสียด้วย
ความถือดีบนใบหน้าบุตรมารหน้าแพะหายลับสิ้นร่องรอย เหลือเพียงความขุ่นมัวเครียดขรึม
เจียงผิงอันผู้นี้ มิได้แข็งแกร่งอย่างอวดอ้าง
ต่อให้เผชิญหน้าองคุลีมารสวรรค์ได้ ก็ไม่มีทางที่เขาจะรับมันได้ง่าย ๆ เช่นที่เห็น
“เจ้ายังมีโอกาสอีกสองหน”
เวลาการฝึกฝนของเจียงผิงอันแสนสั้น เจนครรลองน้อยนิด เขาจึงต้องประจักษ์วิชาระดับสูงสุดสารพัดแขนง เพื่อที่ภายหน้าจะได้เลี่ยงการเผชิญแต่ไม่รู้จัก กลายเป็นฝ่ายเสียเปรียบไปได้
ดวงตาของบุตรมารเปลี่ยนสีเป็นแดงเลือด จ้องตรงมาที่ตาของเจียงผิงอัน
จิ้งจอกเก้าหางจี้เฟยพลันนึกถึงบางสิ่งได้ สีหน้าของนางแปรเปลี่ยนมหันต์ “อย่ามองตามัน นี่คือเนตรมาร สามารถปลุกเร้าสันดานดิบในตัว ทำให้คนตกสู่วิถีชั่วร้าย!”
เผ่าปีศาจจิ้งจอกเก้าหางก็เป็
