ียอดสมบัติเข้าช่วยก็ไร้ผู้ใดหยุดยั้งเทียบเทียมเขาได้ในสมรภูมิขอบเขตหลอมสุญตา
“เจียงผิงอัน! แน่จริงก็อย่าใช้ยอดสมบัติสิ!”
มังกรน ้าเขาคู่ตนหนึ่งที่หนีมาได้แผดเสียงสนั่น เจียงผิงอันแข็งแกร่งอยู่แล้ว มีกิ่งมารเพิ่มเข้ามา ใครจะเอาชนะเขาได้?
“แน่จริงก็สู้กันตัวต่อตัวสิ”
เจียงผิงอันใช้ผนึกสรวงตรึงร่างของอีกฝ่ายไว้ ก่อนจะตวัดกิ่งมารปลิดชีวิต
ยอดฝีมือขั้นปลายขอบเขตหลอมสุญตาเหล่านี้ไร้ยางอายนัก รุมเขาเป็นร้อย ๆ ตน จะไม่ให้เขาใช้ยอดสมบัติได้หรือ?
ไม่บอกให้เขาอย่าขัดขืนไปเลยล่ะ?
หากพวกมันไม่พอใจ ก็ให้พวกมันมอบยอดสมบัติให้ปีศาจสมุทรขอบเขตหลอมสุญตาสักตนก็ได้ เจียงผิงอันสนับสนุนอย่างแรงกล้าเลยด้วย
เพราะถึงอย่างไร เขาก็ชอบเรื่องประเสริฐอย่างส่งทรัพยากรถึงมือเขาเช่นนี้อยู่แล้ว
สมรภูมิของเจียงผิงอันในขอบเขตหลอมสุญตาง่ายดายยิ่งนักแต่สมรภูมิอื่นมิได้สุขสบายขนาดนี้
แดนศักดิ์สิทธิ์เทียนเจ๋อถอนตัว ความต่างระหว่างทหารมนุษย์และปีศาจสมุทรถีบตัวสูง ทุกผู้ต้องรับมือการกลุ้มรุมของศัตรู
เจียงผิงอันโยนถุงเก็บสัตว์ภูตหลายสิบใบออกมาทันที แมลงสูบโลหิตเก้าวังเวงหนาแน่นบินกรู
ทหารแมลงมีตั้งแต่ขอบเขตสร้างรากฐานถึงแปรเทวะ ครบถ้วนทุกขอบเขต
แมลงโฉมใหม่สีแดงตัวแล้วตัวเล่าพุ่งไปยังจุดที่ปีศาจสมุทรกระจุกตัวอยู่
“ระวัง! นั่นคือแมลงสูบโลหิตเก้าวังเวง!”
ปีศาจสมุทรตนหนึ่งเตือนเสียงดัง
ปีศาจสมุทรมากมายมองข้ามไป “ข้ากลัวตายละ ขอ
