ไปกลัว เจียงผิงอันก็แค่เพิ่งบรรลุกฎเกณฑ์ขั้นสาม”
“เราปีศาจสมุทรมีจำนวนมากกว่าพวกเขาตั้งหลายเท่า ไม่ว่าเจียงผิงอันจะแข็งแกร่งแค่ไหน ก็ไม่มีทางฆ่าตัวตนขอบเขตหลอมสุญตาได้หมดหรอก”
“หากใครฆ่าเจียงผิงอันได้ จะได้บำเหน็จเป็นยอดสมบัติหนึ่งชิ้นและได้รับการฝึกฝนเป็นหลักในเผ่า!”
เมื่อได้ยินว่ารางวัลเป็นยอดสมบัติ ความกลัวในใจเหล่าปีศาจสมุทรก็ถูกซัดหาย หลงเหลือเพียงความโลภปรารถนา
“รุมเข้าไปเลย!”
“ฆ่าเจียงผิงอันให้ได้!”
“ยอดสมบัติเป็นของข้า!”
เสียงการต่อสู้ดังก้องกลางนภา การปะทะบังเกิดขึ้นอีกครั้งกฎเกณฑ์ทั่วแดนบูรพาส่วนใหญ่สะท้านรุนแรง มิอาจเลี่ยงผลกระทบได้
ปีศาจสมุทรขอบเขตหลอมสุญตานับไม่ถ้วนแห่เข้าใส่เจียงผิงอันราวเสียสติ
ปูแดงก้ามยักษ์ มังกรน ้าเขาคู่ หมึกแปดกร…
เจียงผิงอันนำกิ่งมารสะเทือนสรวงออกมาอย่างเงียบ ๆ
ยามบรรจบกับอวตาร อวตารได้นำกิ่งมารสะเทือนสรวงกับทรัพยากรบางส่วนมาให้เขา
ขณะนี้ ความตื่นเต้นบนใบหน้าปีศาจสมุทรขอบเขตหลอมสุญตามากมายชะงักนิ่ง
มารดามัน! ใช้ยอดสมบัติออกมาแล้ว!
ความคึกคะนองล้นฟ้าของปีศาจสมุทรพลันหดหาย หันหลังเผ่นหนีกันจ้าละหวั่น
แต่เจียงผิงอันหรือจะให้โอกาสพวกมัน
ร่างของเจียงผิงอันขยายตัว กิ่งมารสะเทือนสรวงในมือขยายขึ้นตาม ร่ายรำทั่วท้องนภา
ไม่ว่ากิ่งมารจะฟาดผ่านที่ใด ปีศาจสมุทรก็จะร่างแหลกสาดโลหิตคลุ้งฟ้า
การเข่นฆ่าเปิดฉากขึ้นอย่างเป็นทางการ
เจียงผิงอันเป็นดั่งเทพมาร เมื่อม
