ดา
“กำลังเสริมมาแล้ว!”
ใครบางคนดับหวัง “อย่าดีใจไปนัก เรือเหาะมีแค่ไม่กี่สิบลำ อย่างมากก็มีทหารเป็นหลักหมื่น ไม่อาจกระทบสถานการณ์โดยรวมได้หรอก”
“เจียงผิงอัน! นั่นเจียงผิงอัน! เจียงผิงอันมาแล้ว!”
ไม่อาจทราบว่าใครตะโกนขึ้นก่อน แต่ทุกผู้ล้วนมองไปยังคนผู้เดียวโดยทันที
ชายผู้นั้นสวมอาภรณ์ดำ ท่าทีผึ่งผาย ใบหน้าเคร่งขรึม ในคู่เนตรพริบพราวเจิดจรัสนั้นไร้คลื่นอารมณ์ใด สุขุมนิ่งเงียบดุจศิลา
การปรากฏตัวของเจียงผิงอันทำให้ทัพซึ่งเดิมขวัญกำลังใจหดหายตื่นเต้นในพริบตา
ผู้คนส่วนใหญ่ที่นี่คือผู้เจนสงคราม เคยเห็นเจียงผิงอันเปลี่ยนกระแสศึก ไร้เทียมทานในหนึ่งขอบเขต สังหารปีศาจสมุทรจนมิกล้าคืบใกล้บุกรุกมากันแล้ว
การปรากฏตัวของเจียงผิงอันเป็นเช่นเข็มสงบสมุทร ทำให้อารมณ์ของปวงชนเสถียรตัวทันใด
เฉียนจั้วและยอดฝีมือมากมายมีอารมณ์ซับซ้อนปรวนแปร การปรากฏตัวของเจียงผิงอันน่าอุ่นใจยิ่งกว่ายอดฝีมือทั้งหลายเสียอีก
เมื่อเจียงผิงอันปรากฏตัว ทัพปีศาจสมุทรซึ่งเดิมโถมทะยานเปี่ยมจิตสังหารพลันชะงักการเคลื่อนไหว
“มิใช่เจียงผิงอันประชันศึกอยู่ที่หทัยแผ่นดินหรือ? ไฉนจึงมาอยู่ที่นี่ได้?”
“ข้าได้ยินว่าเขาแข็งแกร่งขึ้นกว่าเก่า ใครจะเอาชนะปีศาจร้ายนี่ได้?”
ปีศาจสมุทรขอบเขตหลอมสุญตาทั้งหลายมีสีหน้าบูดเบี้ยวสุดขีด หัวใจเปี่ยมด้วยความกลัว
พวกมันไม่อยากเผชิญหน้าตัวตนชวนขนลุกนี่เลยจริง ๆ
ยอดฝีมือจากเผ่าปีศาจสมุทรตะโกนเสียงดัง “อย่า
