นี่เป็นข้อความที่เจิ้งหงอี้รายงานไป จากนั้นมันก็เร่งส่งข้อความไปอีกประโยคเป็นการเยินยอนักฆ่าจากองค์กรมือสังหารกะโหลกเลือด “ท่านผู้อาวุโสช่างน่าทึ่งยิ่งนัก ไม่เพียงล่อให้ต้วนหลิงเทียนออกไปเพียงลำพังได้ ยังทำให้มันไม่กล้าติดต่อหาคนช่วยได้เช่นนี้ เป็นฝีมืออันแยบคายจริงๆ”
“อืม”
น่าเสียดายที่คำประจบเยินยอของเจิ้งหงอี้ถูกลิขิตให้ไร้ผล นักฆ่าขององค์กรมือสังหารกะโหลกเลือดสนใจแต่เรื่องที่สั่งเท่านั้น กับเจิ้งหงอี้มันไม่แยแสแม้แต่น้อย
“ได้เวลาปิดงานเสียที…”
บริเวณรอบนอกพื้นที่ทุ่งหญ้าที่ติดกับป่ารก ชายวัยกลางคนร่างผอมที่นั่งอยู่กลางอากาศเหนือพื้นดินไม่มากก็ลุกขึ้นยืนทันที
ครู่ต่อมาสาตามันก็มองจองไปยังที่ราบทุ่งหญ้าเบื้องหน้า จิตสังหารอำมหิตยังเริ่มแผ่ซ่านออกมาอย่างน่ากลัว
“ดูเหมือนหน่วยข่าวกรองขององค์กรจะถูกต้อง…คนชื่อ ‘ฮ่วนเอ๋อ’ มีความสำคัญกับมันนัก”
“อย่างไรก็ตาม…เจ้านั่นมันออกมาตามนัดโดยที่ไม่บอกผู้ใดเลยจริงๆ? นี่มันไม่เอะใจบ้างหรือไรว่าจดหมายนั่นอาจเป็นการล่อมันออกมาสู่หายนะ?”
“หรือ…มันคิดจริงๆว่าหากมาตามนัดหมายข้า แล้วชีวิตมันจะไม่ตกอยู่ในอันตรายใดๆ?”
“ช่างเป็นเด็กน้อยที่ไร้เดียงสานัก”
หลังกล่าวพึมพำอยู่พักหนึ่งจนจบ ชายวัยกลางคนในชุดคลุมลมดำก็คลี่ยิ้มเย็นชาออกมา จากนั้นคนก็คล้ายกลับกลายเป็นอัสนีสีดำ พุ่งเข้าสู่ที่ราบทุ่งหญ้าไปด้วยความเร็วสูง
…
