ทันทีที่ต้วนหลิงเทียนลงมาจากชั้นบนสุด มันก็ได้รับแจ้งจากผู้เฒ่าโจว ผู้อาวุโสที่ทำหน้าที่เฝ้าดูแลหอตำราชั้นบนสุดทันที สิ่งนี้ยังทำให้ซุนเหลียงเผิงอดไม่ได้ที่จะงุนงงอยู่บ้าง ด้วยไม่ทราบว่าไฉนต้วนหลิงเทียนถึงตัดสินใจเลือกแบบนี้
มันไม่เชื่อว่าต้วนหลิงเทียนคนนี้ นอกจากเข้าถึงกฏแห่งดินแล้วยังจะเข้าถึงกฏแห่งไฟอีกด้วย!
ตอนนั้นซุนเหลียงเผิงก็คิดมาไถ่ถามต้วนหลิงเทียนทันที แต่ทว่าพอเห็นต้วนหลิงเทียนกำลังหยิบยืมยันต์อมตะเก็บความทรงจำจากชั้นต่างๆมาใช้งานอยู่ มันก็เลิกคิดที่จะเข้าไปขัดจังหวะและรบกวนอีกฝ่าย
จนเมื่อวันนี้ต้วนหลิงเทียนได้ออกจากหอตำรา และผู้ที่เฝ้าดูแลชั้น 1 ของหอตำราที่มันฝากไว้ให้แจ้งเตือนยามต้วนหลิงเทียนกำลังจะกลับ ได้ติดต่อมา มันจึงเร่งรุดมาหาถึงที่นี่ทันที
“ใช่”
ต้วนหลิงเทียนพยักหน้า
“ต้วนหลิงเทียน แม้นิกายยอมตะเป้าผู่เราจะมีวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังธาตุไฟมากที่สุด แต่เจ้ามิจำเป็นต้องเลือกวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังธาตุไฟแบบนี้…ตัวเลือกที่ดีที่สุดของเจ้าก็คือวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังธาตุดิน”
ซุนเหลียงเผิงกล่าวอย่างตรงไปตรงมา
“ประมุขนิกาย หรือท่านกำลังคิดว่าที่ข้าเลือกวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังระดับราชาธาตุไฟมาเป็นเพราะความโลภ?”
ต้วนหลิงเทียนเอ่ยถามด้วยรอยยิ้ม
ไหนเลยเขาจะไม่เข้าใจความนัยของซุนเหลียงเผิง?
