บอกตรงๆจุดประสงค์ที่เขามาที่นี่วันนี้ก็คือเหมาวรยุทธ์อมตะกับเวทย์พลังประจำนิกายยอมตะเป้าผู่ไปทั้งหมด! ส่วนอันไหนใช้ได้ใช้ดี หรืออันไหนเหมาะสมนั้น เขาค่อยไปปรึกษากับเหล่าเทพธาตุในร่าง เรียกว่าเอามาก่อน ใช้ได้หรือไม่ได้ว่ากัน!!
เพราะสุดท้ายแล้วในนิกายอมตะเป้าผู่ ก็ต้องมีคนที่สามารถสร้างยันต์อมตะเก้บความทรงจำวรยุทธ์อมตะและเวทย์พลังเหล่านี้เป็นประจำอยู่แล้ว ให้เขาเอาไปหมดก็ไม่น่าจะส่งผลกระทบอะไรต่อนิกายอมตะเป้าผู่มาก…
“เอาทั้งหมด!?”
ได้ยินคำถามดังก่าวของต้วนหลิงเทียน มุมปากชายชราถึงกับกระตุก เอ่ยถ่ามออกมาด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง “นี่ผู้ใดเป่าหูเจ้ามาว่าสามารถเอาไปได้ทั้งหมด?”
“บอกข้ามา…ข้าจักไปหักขามันเดี๋ยวนี้!”
จากนั้นชายชราก็เอ่ยออกมาด้วยท่าทางหงุดหงิด
ต้วนหลิงเทียนไม่คิดเลยว่าชายชราเบื้องหน้าจะของขึ้นแบบนี้ จึงอดไม่ได้ที่จะคลี่ยิ้มเจื่อนๆกล่าวไปว่า “อาวุโส ไม่มีใครบอกข้าหรอกว่าสามารถเอาไปได้ทั้งหมด แต่ก็ไม่มีใครบอกข้าเหมือนกันว่าเอาไปทั้งหมดไม่ได้”
ต้วนหลิงเทียนยังจดจำได้ว่าซุนเหลียงเผิงเคยบอกเขาไว้ ว่าหากต้องการเคล็ดอมตะ วรยุทธ์อมตะ หรือเวทย์พลัง ก็สามารถไปรับได้ที่ชั้นบนสุด แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้บอกมาว่าเขาเอาไปได้เท่าไหร่ และไม่ได้บอกว่าเอาไปหมดไม่ได้
ได้ยินคำตอบของต้วนหลิงเทียนใบหน้าหงุดหงิดของชายชราก็ดูผ่อนคลายลงเล็กน้อย
