ผู้ฝึกตนฝั่งเผ่ามนุษย์กระวนกระวายเสียจนมิกล้าหายใจ
เซี่ยชิงรีบถ่ายทอดปราณแก่ยอดฝีมือจากต้าเซี่ย “หากเกิดอะไรขึ้น รีบเข้าไปช่วยเลยนะ”
เจียงผิงอันเคร่งขรึมยิ่ง แรงกดดันจากบรรพชนจระเข้แข็งแกร่งกว่าร่างโกลาหลมากนัก
กล่าวได้กระทั่งว่า ร่างโกลาหลและบรรพชนจระเข้มิใช่คนระดับเดียวกันเลย
นอกจากนั้น อีกฝ่ายยังแข็งแกร่งขึ้นแล้วด้วย
เจียงผิงอันมิกล้าเลินเล่อ เขาไหวกายเข้าไป ใช้หมัดทำลายล้างกระหน ่าใส่ทันที
คลื่นพลังรุนแรงทำให้ปวงชนสะดุ้งโหยง
มิใช่เจียงผิงอันเพิ่งคลายคำสาปได้หรือ? เหตุใดจึงใช้อำนาจแข็งแกร่งเช่นนี้ได้?
ดวงตาจระเข้ของบรรพชนจระเข้เผยประกายจริงจัง เด็กนี่ขัดเกลาหมัดนี่ถึงเพียงนี้แล้ว
ครั้งก่อนยามสู้กันเหนือจักรวาล เขาถูกหมัดนี้ขัดจังหวะ
พรสวรรค์สร้างสรรค์ของเด็กนี่อาจดำเนินได้ครึ่งทางของมหาจักรพรรดิแล้ว
ต่อหน้าหมัดนี้ บรรพชนจระเข้มิกล้าเลินเล่อ รีบยกมือขึ้นจู่โจมรับ
ทั้งสองปะทะกัน
ตู้ม!
คลื่นเสียงอึกทึกสนั่นเก้าชั้นสรวง เพียงสำเนียงลำพังก็สั่นประสานปวงชนซึ่งมองอยู่จนหนังศีรษะชายิบ
สองตัวตนนี่ดูไม่เหมือนผู้เพิ่งบรรลุถึงขอบเขตนี้เลย
บรรพชนจระเข้ถูกชกกระเด็น แต่หาได้กระอักเลือดไม่ มีเพียงกำปั้นที่แดงก ่า
“แค่นี้หรือ?”
บรรพชนจระเข้ประคองตน สีหน้าเหยียดหยาม พยายามควบคุมแขนไม่ให้สั่นสะท้าน
อันที่จริง กระดูกของมันถูกหักป่น หากมิใช่เพราะร่างกายแข็งแกร่งของมัน กอปรกับพลังกลืนกินดูดซับพลังไปม
