“นอกจากนั้นในเขตคฤหาสน์เฉวียนโยว ไร้องค์กรมือสังหารใดที่มีนักฆ่าขอบเขตราชาอมตะ 5 องค์ประกอบ…องค์กรสังหารที่มีอยู่ในเขตคฤหาสน์เฉวียนโยว ด้วยความที่ถูกคฤหาสน์เฉวียนโยวสะกดอำนาจไว้ พวกมันจึงมิอาจเพาะสร้างขุมพลังที่เหนือกว่านั้นได้”
“จึงกล่าวได้ว่า ปกติแล้วมิอาจมีองค์กรมือสังหารใดใต้ขุมกำลังระดับ 6 สามารถส่งนักฆ่าขอบเขตราชา 5 อค์ประกอบออกมาได้”
กล่าวถึงจุดนี้ สองตาซุนเหลียงเผิงก็ฉายประกายเย็นชา “ดังนั้นผู้อาวุโสทของนิกายอมตะเป้าผู่ จึงเห็นพ้องต้องกันว่า สมควรมีผู้ประสงค์ร้ายบางคนเดินทางออกนอกเขตคฤหาสน์เฉวียนโยว และไปจ้างมือสังหารจากด้านนอกเพื่อจ้างฆ่าศิษย์ที่แท้จริงของนิกายอมมตะเป้าผู่เราโดยเฉพาะ”
“แม้ในเขตปกครองขุมกำลังระดับ 6 จะไร้องค์กกรมือสังหารใดที่มีนักฆ่าขอบเขตราชาอมตะ 5 องค์ประกอบ…แต่หากมองทั้งแดนสวรรค์ใต้แล้ว มีซุ้มมือสังหารมากมายที่มีขุมพลังน่ากลัวเช่นนั้น”
“และนิกายยอมตะเป้าผู่เราจะอย่างไรก็เป็นแค่ขุมกำลังระดับ 7 ย่อมไร้กำลังตามสืบสวน ให้พวกเราพยายามเพียงใดก็ยากจะระบุได้ว่าเป็นซุ้มมือสังหารใดในแดนสวรรค์ใต้ที่รับภารกิจฆ่าศิษย์ของเรามา ไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่พบเจอแล้วจะไปเค้นเอาคำตอบได้อย่างไรด้วยซ้ำ…”
“แต่ที่พวกเรามั่นใจได้เต็มสิบส่วนก็คือ…ผู้จ้างวานสมควรอยู่ในเขตคฤหาสน์เฉวียนโยว!”
ประโยคสุดท้าย ซุนเหลียงเผิงกล่าวออกมาด้วยความมั่นใจล้นปรี่
