“รูปร่างนี่ไม่เลวจริง ๆ เกือบสูสีกับพี่หญิงเซี่ยชิงแล้ว”
เมิ่งจิงตบบั้นท้ายหนิงโหยว
“เทียบกับคุณหนู ยังห่างชั้นอยู่มากเจ้าค่ะ” หนิงโหยวกล่าวด้วยใบหน้าแดงก ่า
“เจ้าท่อนไม้…”
ขณะที่เมิ่งจิงกำลังจะกล่าวอะไรกับเจียงผิงอัน นางก็พบว่าเจียงผิงอันนั่งลงเริ่มฝึกฝนอยู่ไม่ไกลแล้ว
เมิ่งจิงพองแก้มเบ้ปาก บ่นอุบกับหนิงโหยว “ภายหน้าอย่าได้นึกชอบผู้ชายแบบนี้นะ นอกจากจะโตมาหล่อเหลา มากฝีมือและรับผิดชอบ วัน ๆ เจ้านี่ก็เอาแต่ฝึกฝนอย่างเดียว”
หนิงโหยว “…”
นางรู้สึกคลับคล้ายอีกฝ่ายกำลังอวดโอ่ แต่มิอาจหาหลักฐานมาได้ชอบกล
“ผู้น้อยตั้งมั่นแสวงสัจธรรม ตั้งใจเพียงดูแลคุณหนู ชั่วชีวิตนี้ข้าไม่แสวงชายใดเจ้าค่ะ”
หนิงโหยวพยายามสร้างภาพลักษณ์ตนเองสุดชีวิต
“มิแสวงชายใด? เจ้าจะพลาดความสุขบางอย่างไปได้นะ อันที่จริงจากจารีต สาวใช้จะต้องช่วยปรนนิบัติสามีนายหญิง แต่เจ้าน่าจะไม่อยาก ข้าไม่บังคับเจ้าหรอก”
เมิ่งจิงเอ่ยยิ้ม ๆ “ไปกันเถอะ ข้าจะไปขอวิชาลับกับทรัพยากรให้เจ้า”
หนิงโหยวอ้าปากพะงาบเหมือนอยากพูดอะไร แต่สุดท้ายก็พูดไม่ออก ชำเลืองเจียงผิงอันผู้ฝึกฝนอยู่ข้างตัวนางแล้วเดินตามเมิ่งจิงจากไป
มิคาดว่าการได้เป็นสาวใช้ของเมิ่งจิงจะซ่อนผลประโยชน์ไว้มากมายเพียงนี้…
เรื่องทางฝั่งหอตำราเทียนเต้าแพร่งพรายไปอย่างรวดเร็ว
“ข่าวใหญ่! ร่างโกลาหลซือถูหลิงเฟิงปราชัยแล้ว เหลียงเซียวหงกลายเป็นม้ามืดตัวใหญ่ที่สุด!”
“เจียงผิงอันกับเหลียงเซ
