น…แน่นอนว่าคนที่มันเคียดแค้นมากกว่าข้าก็คือท่านพี่ กล่าวไปก็เพราะมันมีเรื่องมีราวกับท่านพี่ ก็เลยพลอยเกลียดข้าไปด้วย…”
“มันมีเรื่องกับพี่เจียหลงรึ?”
คิ้วต้วนหลิงเทียนเลิกขึ้น เขาย่อมรู้เป็นธรรมดาว่าท่านพี่ที่หวงเจียเชาเอ่ยถึงก็คือหวงเจียหลง
ถึงแม้ว่าหวงเจียเชาจะมีพี่ชายทั้งสิ้น 4 คน แต่นอกจากหวงเจียหลงแล้วคนอื่นๆก็อายุมากกว่าหลายร้อยปี และก็ไม่ได้ใช้เวลาอยู่ด้วยกันตามประสาพี่น้องมากนัก ดังนั่นหวงเจียเชาจึงไม่เรียกอีกฝ่ายว่าท่านพี่อย่างสนิทสนมเช่นนี้แน่
มีแต่หวงเจียหลงเท่านั้น ที่หวงเจียเชาจะเรียกหาว่าท่านพี่ออกมาได้เต็มปาก
ในเมื่อหวงเจียหลงเป็นสหายที่ดีคนหนึ่งของเขา น้องชายสหายอย่างหวงเจียเชาเกิดเรื่อง เขาไหนเลยจะนิ่งดูดายไม่ยื่นมือเข้าช่วยเหลือได้ เมื่อคิดส่งพระถังยังต้องพาไปส่งถึงชมพูทวีป เช่นนั้นต้วนหลิงเทียนจึงตัดสินใจพาหวงเจียเชาร่วมเดินทางไปด้วยกัน
“วังจอมราชันอมตะหรือ?”
ระหว่างเดินทางหวงเจียเชาก็ตกใจไม่น้อยเมื่อได้รับทราบเรื่องราวการคงอยู่ของวังจอมราชันอมตะจากต้วนหลิงเทียน เห็นได้ชัดว่ามันเองก็ไม่เคยรู้เรื่องวังจอมราชันอมตะมาก่อนเลย
“หากสะสมคะแนนครบ 10 แต้ม จะได้รับการชี้นำให้ไปยังวังจอมราชันอมตะงั้นเหรอ?”
หวงเจียเชาครุ่นคิดอยู่พักหนึ่ง และในที่สุดก็นึกเรื่องราวอะไรบางอย่างได้ออก “ข้าจำได้แล้ว…ไม่น่าแปลกใจเลยว่าไฉนยอดเซียนอมตะบางคนที่กลับออกมาจากแดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำถึงไ
