“หรือสีสันที่แตกต่างกันของป้ายหยกสะสมคะแนน อาจมีความสามารถบางอย่างแตกต่างกัน?”
…
หลังกล่าวออกมาด้วยความสงสัยสักพัก เหล่ายอดเซียนอมตะของประเทศฝูชิวก็หันไปมองจ้องหูหลินอี้ ด้วยอยากทราบว่าที่แท้มันอย่างไรกันแน่
หูหลินอี้เห็นดังนั้นก็เริ่มกล่าวอธิบายออกมา “ทุกคราที่แดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำเปิดออก ป้ายหยกสะสมคะแนนในมือพวกเจ้าจะถูกแบ่งออกเป็น 5 สีสันตามขุมกำลังทั้ง 5 พวกมันทำจาก หยกทอก หยกไม้ หยกน้ำ หยกไฟ และหยกดิน…”
“และหยกทั้ง 5 ชนิดก็เป็นดั่งตัวแทนของ 3 นิกาย 2 ตระกูล”
“ตัวอย่างเช่นป้ายหยกสะสมคะแนนในมือของพวกเจ้า ล้วนทำมาจากหยกไม้ และผู้ที่สร้างขึ้นก็เป็นนิกายอมตะเป้าผู่..กล่าวได้ว่าเป็นหยกที่นิกายเป้าผู่ออกแบบมา”
“หยกทองนั้นมาจากนิกายอมตะอวิ๋นไถ”
“หยกน้ำเป็นของนิกายอมตะเหอฮวน”
“หยกไฟนั้นมาจากตระกูล กงหยาง”
“และสุดท้ายหยกดิน ผู้สร้างก็คือตระกูลจ่างซุน”
กล่าวถึงจุดนี้หูหลินอี้ก็หยุดลงเล็กน้อยค่อยกล่าวสืบต่อ “ว่ากันว่าทุกคราที่แดนสวรรค์ใต้โบราณระดับต่ำเปิดออก 3 นิกาย 2 ตระกูลจะมีการลงเดิมพันกัน…”
“หัวข้อเดิมพันก็คือ จำนวนผู้ที่รอดชีวิตกลับออกมาได้นั้นมีผู้ถือป้ายของขุมกำลังงใดมากที่สุด! และหากผู้ที่รอดกลับมา ถือป้ายของขุมกำลังใดมากที่สุด ขุมกำลังนั้นๆก็จักเป็นฝ่ายชนะการเดิมพัน…”
“และขุมกำลังที่ชนะก็จะได้รับของเดิมพันอีก 4 ขุมกำลังที่เหลือแต่ผู้เดียว”
หูหลินอี้กล่าว
