นได้ถ้วนหน้า
การต่อสู้นี้ไม่มีอะไรให้ต้องเปรียบเทียบ ในความเห็นของเหลยจั้งเจียงผิงอันร้ายกาจพอแล้ว
“ยังออกหมัดได้อีกครั้งสุดท้าย ข้าจะรอดูว่าเจ้าจะยังมีไพ่ตายอะไรอีก!”
ซือถูหลิงเฟิงไม่แม้แต่จะเยียวยาบาดแผลขณะโจมตีเข้ามาอีกครั้ง กระเหี้ยนกระหือรืออยากเอาชนะเจียงผิงอันเต็มแก่
เจียงผิงอันกำหมัดอีกครั้ง กล้ามเนื้อของเขากระตุกเกร็ง ใช้หมัดทำลายล้างออกไปเป็นครั้งที่สาม เส้นผมดำส่ายสะบัดบ้าคลั่ง
เห็นเช่นนี้ หลายบุคคลก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญา
เจียงผิงอันหลับหูหลับตาสู้ รู้ว่าตนเอาชนะร่างโกลาหลไม่ได้ ก็อยากใช้หมัดนี้สร้างความเสียหายให้ซือถูหลิงเฟิงบ้าง
เมื่อใช้หมัดนี้ออกไป ปราณวิญญาณในตัวเจียงผิงอันก็เหือดสิ้นเขาจะไม่อาจสู้ได้ต่อไป
ตู้ม!
เสียงปะทะเลื่อนลั่นสะท้านแดนดินทำให้กฎเกณฑ์โคจรปั่นป่วนสุญตาบิดเบือนสิ้นระเบียบ
ทว่าก็ไร้สิ่งใดผิดพลาด ซือถูหลิงเฟิงแค่บาดเจ็บ แต่ไม่ถึงตาย
ยามนี้ เจียงผิงอันไม่เหลือปราณวิญญาณในกายแล้ว
ต่อจากนี้ เขาก็คงต้องยอมแพ้
ทว่า ปวงชนก็ต้องประหลาดใจเมื่อเจียงผิงอันมิได้ยอมแพ้ เขายังยืนกลางเวหา สีหน้าไร้อารมณ์ ไม่ปรากฏความยินดียินร้าย
เขาทำอะไรอยู่?
“บางอย่างไม่ถูกต้อง! ผิดปกติมาก ๆ ด้วย!”
เฉียนอวี่มองเจียงผิงอันอย่างสุดงุนงง
“อะไรผิดปกติหรือ?”
เฉียนว่านซานที่ข้าง ๆ เขาถามอย่างฉงนใจ
เฉียนอวี่กล่าวอย่างฉงน “สหายเจียงสร้างร่างมารศักดิ์สิทธิ์ขึ้นมาด้วย แต่ไม่เห็นใช้เลยสักนิ
