เรียกว่าหลังเกิดเหตุการณ์กระบี่อมตะจอมราชันขึ้น ตำแหน่งของหวงเจียหลงในใจต้วนหลิงเทียนก็ต่างออกไปจากเดิมมาก อย่างน้อยๆเขาก็เคิดว่าหวงเจียหลงเป็นเพื่อนแท้เขาคนหนึ่ง!
กล่าวอีกอย่างได้ว่า..
เขายอมรับหวงเจียหลงเป็นสหายแล้ว!
ต้วนหลิงเทียนนั้น ไม่ได้มีสหายมากมายอะไร ตลอดทางที่ผ่านมาถึงแม้จะมีคนเข้ามาบ้าง แต่ทั้งหมดก็แค่เข้ามาในชีวิตเขาแล้วห่างหายกันไป…
…
ไป๋เจิ้นเยว่นั้นแม้รูปลักษณ์จะเป็นชายชรา แต่ร่างของมันกลับไม่ผอมแห้งอะไร ยังแลดูแข็งแกร่งบึกบึนไม่ต่างอะไรจากไป๋กัง ผมเผ้าหนวดเคราสีขาวฟูฟ่องของมัน ทำให้คนแลคล้ายสิงโตขนขาวอยู่บ้าง
มันยืนตระหง่านอยู่ตรงนั้นปานหอคอยเหล็ก มัดกล้ามทั่วร่างคล้ายเปี่ยมล้นไปด้วยพลังดิบเถื่อนพร้อมปะทุ แผ่แรงกดดันไร้สภาพขุมหนึ่งออกมาสะกดข่มผู้คนรอบตัวอย่างเป็นธรรมชาติ
“ท่านรองหัวหน้าเผ่า…กระบี่อมตะจอมราชันเล่มนี้ เป็นชายหนุ่มทั้ง 2 คนได้มาจากการเล่นพนันหินขอรับ!”
ไป๋กังที่ยืนอยยู่ข้างๆไป๋เจิ้นเยว่ พอเห็นต้วนหลิงเทียนกับหวงเจียหลงเดินเข้ามาในโถงพระราชวัง ก็เร่งกล่าวรายงานเรื่องราวออกไปด้วยความเคารพ
ผู้เฒ่าโม่กับหวงเหยี่ยนเฟยเองก็อยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา ทั้งหมดนั่งต่ำกว่าไป๋เจิ้นเยว่ขั้นหนึ่ง และต่อหน้ายอดฝีมืออันทรงพลังอย่างไป๋เจิ้นเยว่แล้ว กระทั่งผู้เฒ่าโม่ก็ไม่กล้าแม้แต่จะหายใจแรง!
ตัวมันอย่างไรก็เป็นแค่ราชาอมตะ 1 ต้นกำเนิด!
