ทว่าไป๋เจิ้นเยว่เป็นถึงราชาอมตะ 10 ทิศ!
ที่สำคัญเลยก็คือ…
ตัวมันเป็นแค่สัตว์อมตะระดับราชาขั้นต่ำ หากทว่าไป๋เจิ้นเยว่คือสัตว์อมตะระดับราชาขั้นสูง!
ไม่ต้องกล่าวถึงระดับพลังฝีมืออะไร อาศัยแค่สายเลือดที่เหนือชั้นกว่า ก็ทำให้ผู้เฒ่าโม่รู้สึกกดดันจนไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมาแล้ว
“ไม่เลว…”
เสียงรายงานของไป๋กัดังไม่ทันจบคำดี ไป๋เจิ้นเยว่ที่จับจ้องมองไปยังหวงเจียหลงกับต้วนหลิงเทียนก็พยักหน้ากล่าวคำออกมาอย่างพึงพอใจ
“ข้าได้ยินไป๋กังเล่าว่า…ตัวเจ้าแม้จะยังมีอายุไม่ถึงร้อยปี ทั้งยังเป็นเพียงผู้ฝึกตนขอบเขตยอดเซียนอมตะขั้นสวรรค์ ทว่ากลับได้รับการยอมรับว่าเป็นยอดเซียนอมตะอันดับ 1 ในประเทศฝูชิว…”
ในที่สุดสายตาของไป๋เจิ้นเยว่ก็มาตกลงบนร่างต้วนหลิงเทียน “น่าเสียดายที่เผ่าพยัคฆ์เหินเรา ถึงแม้จะมีมนุษย์อยู่ด้วยมากมาย หากแต่มนุษย์ถูกลิขิตให้ไม่อาจเข้าถึงศูนยย์กลางอำนาจของเผ่าเรา สามารถเป็นได้แค่สมาชิกฝ่ายนอกของเผ่าพยัคฆ์เหินเราเท่านั้น…”
“ด้วยศักยภาพพรสวรรค์ของเจ้า หากรับเจ้าไปเป็นแค่สมาชิกฝ่ายนอกของเผ่าพยัคฆ์เหินเรา ก็เหมือนทำลายพรสวรรค์ของเจ้าไปเสียเปล่าๆ…”
ไป๋เจิ้นเยว่กล่าว
“ผู้อาวุโสกล่าวชมข้าเกินไปแล้ว”
ต้วนหลิงเทียนยิ้มตอบคำอย่างสุภาพ
“เอาล่ะ ข้าไม่อาจรั้งอยู่ที่ประเทศตันจี้ได้นาน…เช่นนั้นข้าจะกล่าวสั้นๆ”
